پدر بهتر می‌داند

داستان

پسر در سختی است و نمی‌داند چه کند. پدر بی‌سؤال در آغوشش می‌گیرد. می‌داند پسر چه می‌خواهد بی‌اینکه کلامی بشنود. پسر سر روی سینه می‌گذارد: «بابا، تو همیشه بلدی.» این آخرین داستان است — اما عشق ادامه دارد.