1. ۱کجا با آن طبیب جان حریفان حال من گویندکه گر باشد مجال او حدیث خویشتن گویند
2. ۲نسوزد دل بدرد کس مگر اورا که دردی هستمرا جان سوزد از جایی سخن از کوهکن گویند
3. ۳کجا سرو آن زبان دارد که گوید چون قد یارممگر آن بی زبان را مردم از بالا سخن گویند
4. ۴برآید خشک لب چون من دهان غنچه گر با اوحدیث آتش انگیز تو ای شیرین دهن گویند
5. ۵فغان بلبلان اهلی نه بیوجهی بود گویاکه شرح داغ من گلها بمرغان چمن گویند