1. ۱مشتری غاشیه‌ی مهر تو بر دوش کشدآسمان حلقه‌ی پیمان تو در کوش کشد
2. ۲اثر لطف صدای سخنت در دل کوهسنگ را داغ بیان از پی مفروش کشد
3. ۳ماتم خصم تو را غاشیه‌ی شقه‌ی ابرمهر زرین کُلَه اندر شب شبپوش کشد
4. ۴عقل شاگردی رای تو کند ورنه قضاشدر شمار بدل کار فراموش کشد
5. ۵ماه بر مذهب توقیع تو از خط کلفبرقع غالیه بر سیم بُناگوش کشد
6. ۶خصم گوید من و پس چون همه‌ی بیخرداندوش حمال کند تا سر مدهوش کشد
7. ۷صعوه باز خرکی نیست که با وزن دودانگلاف مرغی زند و بازی بر موش کشد