1. ۱من این جانی که دارم عهد با جانان خود کردمکه گر پایش نریزم دشمنی با جان خود کردم
2. ۲غمت بنشسته بر دل برد از من مایه هستیندانستم در آخر دزد را مهمان خود کردم
3. ۳ز دست بی‌سر و سامانی خود من ترک سر گفتمبه کوی نیستی فکر سر و سامان خود کردم
4. ۴ز ناچاری چو راه چاره شد مسدود از هر سوهمین یک فکر بهر درد بی‌درمان خود کردم
5. ۵شدم در انتحار خویش یک‌دل دل ز جان کندملجاجت با خود و با بخت نافرمان خود کردم
6. ۶ز بس خون ریختم در دل من از دست غمت آخرنمک‌نشناس دل را شرمسار خوان خود کردم
7. ۷گهی بگریستم گه خنده کردم گه به دل شوخینمودم گه ملامت دیدهٔ گریان خود کردم
8. ۸ز چشم خویش بد دیدم ندیدم بد ز خاموشیشدم خاموش ترک صحبت یاران خود کردم
9. ۹به کوی عشق سرگردان چو دیدم عقل برق‌آسافرار ای عاشقان از عقل سرگردان خود کردم
10. ۱۰به فقر و نیستی زآن روی خو کردم که یک روزیگدایی را به کوی یار خود عنوان خود کردم
11. ۱۱ز طفلی عشق را پروردم و پروردهٔ خود رادر این پیرانه‌سر عارف بلای جان خود کردم