1. ۱عشق! مریزادت آن دو بازوی پر زورقادر و قاهر تویی و ما همه مقهور!
2. ۲سلطنت حسن را دوام و بقایینیست مباش ای پسر مخالف جمهور!
3. ۳روی مپوشان که بیش از این نتوان دیدجلوه کند آفتاب و روی تو مستور
4. ۴شانه به زلفت مزن که خانهٔ دل‌هاستچوب مکن بی‌جهت به لانهٔ زنبور
5. ۵پای اجانب بریده گردد از ایرانچشم بداندیش اگر ز روی تو شد دور
6. ۶دست خودی پای اجنبی ز میان بردمملکت اردشیر و کشور شاپور
7. ۷نخوت و کبر اینقدر چرا و چراییاز پی حُسنِ دو روزه این همه مغرور
8. ۸همدم بیگانگان مباش و بپرهیزعاقبت از جنس بد ز وصلهٔ ناجور
9. ۹عارف اگر کهنه شد ترانهٔ مزدکنغمه‌ای از نو علاوه کن تو به تنبور!