1. ۱زابروان تیغِ دوسَر بر مه و مهر آخته‌ایرتبهٔ خود چه توان کرد که نشناخته‌ای
2. ۲هیچکس راه نبرده که کجا منزل تستچون کلیسا و حرم هردو بپرداخته‌ای
3. ۳گفتی ای عقل که با عشق کنم ساز نبردپنجه ای صعوه به شاهین ز چه انداخته‌ای
4. ۴مطربا راست نوازی ره عشاق بیاراینچنین نغمه از این پرده تو ننواخته‌ای
5. ۵این صف‌آرایی مژگانِ سیه حاجت نیستکه به یک غمزه تو کار دو جهان ساخته‌ای
6. ۶دین و دل صبر و خرد رفت به تاراج نظرتا تو ای عشق دو اسبه به سرم تاخته‌ای
7. ۷نوبت سلطنت امروز بزن کز خم زلفپرچم از غالیه بر مهر و مه افراخته‌ای
8. ۸سروناز که در این باغ شده جلوه‌گهتکه تو را طوق به گردن بود و فاخته‌ای
9. ۹شاید آشفته‌ای که اکسیر مرادت بزنندزان که در بوته اخلاصش بگداخته‌ای
10. ۱۰کعبهٔ دل ز علی جا چه دهی نقش بتانبازی عشق و چنین نرد دغل باخته‌ای