1. ۱دلی که روز و شبان از پی نظر می‌گشتز زخمِ  تیزِ نظر ، دوش بی‌خبر می‌گشت
2. ۲کسی که پا نکشیدی ز کعبه در همه عمربه طوف میکده می‌دیدمش به سر می‌گشت
3. ۳بلی مسیر قمر عقربست و این عجبستکه دوش عقرب زلف تو بر قمر می‌گشت
4. ۴اگر تو موی میان را به جلوه ننمودیکس این خیال نکردی که مو کمر می‌گشت
5. ۵نخوردی آب نی کلکم ار ز چشمه خضرنه میوه سخنش تازه بود و تر می‌گشت
6. ۶چنان به بزم طرب دوش چنگ زد مطربکه گوش زهره ز مزمار و عود کر می‌گشت
7. ۷چه بود لذت این سوختن که آشفتهنهاد خرمن و اندر پی شرر می‌گشت
8. ۸حسابِ حشر ، ندانم چه می‌شدی با خلق،اگر نه حیدر کرار دادگر می‌گشت