1. ۱سودای پریشانم یک عمر پریشان داشتغافل که ززلف تو سودا زده سامان داشت
2. ۲با مار سر زلفت عمریست که میسازمگر صبر بسی ایوب در محنت کرمان داشت
3. ۳ترجیح کجا دارد بر لعل تو آب خضرانسان زچه چشم خویش بر چشمه حیوان داشت
4. ۴این بی بصیران هر روز ببینند برخساریکی جز رخ تو دیده آن دیده که انسان داشت
5. ۵منت ننهم بر تو گر جان برهت دادمجان را چکند عاشق گرچشم بجانان داشت
6. ۶بنهاد سگ کویت بر گردن من طوقیبر گردن من یکعمر صد طوق زاحسان داشت
7. ۷دشنام لب شیرین کی تلخ بود رد کامنیشش بخورد آنکه شوق شکرستان داشت
8. ۸درمان دل عاشق یا مرگ بود یا وصلکی زین دو برون یک کس گفته است که درمان داشت
9. ۹هر جا که وفا کردم پاداش جفا دیدمهر تخم که من کشتم او حاصل حرمان داشت
10. ۱۰از غیر چه بشیندی کز دوست تو ببریدیگر سیم و زرت آورد این نیز سر و جان داشت
11. ۱۱من عهد تو نشکستم با غیر نه پیوستمکز روز ازل جانم با مهر تو پیمان داشت
12. ۱۲از بوالهوسان بگریز با دست خدا مستیزکاشفته ات از آندست یکعمر نگهبان است
13. ۱۳چون زلف تو آشفته است امشب همه اشعارشآشفته در این سودا چون فکر پریشان است