1. ۱زقتل بنده اگر خواجه میشود خوشنودزیان کند سرو خرسندی از تو گیرد سود
2. ۲ذبیحه گرچه با ضحی بهر دیار کشندقبول کعبه بمقدار حاجیان افزود
3. ۳زداغ عشق توام دل چو لاله خود رنگستزآب و تیغ نشاید که رنگ لاله زدود
4. ۴تو را زنکهت گل جامه دوختیم بپابدر که پیرهن گل تو را بدن فرسود
5. ۵بسنگ خاره نهان کرده ای تو آتش عشقکه از دم تو بگیرد چو شمع نفط اندود
6. ۶پسند یار چو شد جان رقیب خشم گرفتزخشم غیر چه غم دوست چون بود خوشنود
7. ۷تو نیم خود زعنبر بفرق مه داریچه حاجتست بمیدان بسر گذاری خود
8. ۸اگر زصبر خورد آب باغ امیدتزحنظلت رطب آرد زمقل شفتالود
9. ۹زآه نیم شبم نرم گشت سنگ دلشدگر مگوی بسوهان که آهنی میسود
10. ۱۰بآتش رخ تو زلف دودی افکنده استچنانکه عود نماید بدور مجمر دود
11. ۱۱چه تخم در دل آشفته کشد بد دهقانکه حاصلی بجز از حب مرتضی نه درود
12. ۱۲اگر که دست قضا ریزدم جسد از همدر استخوان بجز از مهر او نخواهد بود