1. ۱دل دیوانه ز زلفت چو رها می‌گرددهست مرغی که ز کاشانه جدا می‌گردد
2. ۲تا که مهر رخ تو شمع درونست مرامه چو پروانه به گرد سرما می‌گردد
3. ۳لیک آن را که بود مهر تو با جان پیوندحاش لله که ز دام تو رها می‌گردد
4. ۴این قماری که دلم باخت حریفان در عشقدر همه عمر پی نقش وفا می‌گردد
5. ۵دل آشفته گر از زلف تو پیوست بخطاز پی خاصیت مهر و گیا می‌گردد
6. ۶زاهد ار طوف کند خانه کعبه به گمانلیک عارف ز پی خانه خدا می‌گردد
7. ۷سعی در مروه ندارد به قیاس این مقدارگرد میخانه چو رندی به صفا می‌گردد
8. ۸در میخانه توحید علی آن که سپهربه طواف در او بی‌سر و پا می‌گردد