1. ۱عشق به بندد چو ره هوش راپنبه نهد عقل و خرد گوش را
2. ۲یوسف گل شاهد گلزار شدمژده ببر بلبل خاموش را
3. ۳ای که نخوردی می صوفی فکنعیب مگو صوفی مدهوش را
4. ۴آتش سودا که شود مشتعلدیگ درون کی بنهد جوش را
5. ۵گر بکشی باده زجام قدمیاد کنی عهد فراموش را
6. ۶دوش مرا بی تو شب کور بودعذر بنه واقعه دوش را
7. ۷ترک نگه تیر بترکش نهاددید مگر خط زره پوش را
8. ۸ماشطه زلف تو از ساحریغالیه میسود برو دوش را
9. ۹عیب بخورشید نشاید گرفتکور بود دیده اگر موش را
10. ۱۰یاد کن از تیغ علی در مصافدر نگری چون خم ابروش را
11. ۱۱تا کنم آشفته جهانی چو خویشباز کنم حلقه گیسویش را