1. ۱همای عشق تو افکند سایه ی بسرمفتاد سلطنت روزگار از نظرم
2. ۲زدور مجلس مستان گشایدت دل تنگمن این فتوح بدور فلک گمان نبرم
3. ۳بس است هر چه بغم صرف گشت عمر عزیزچو هست باده بدستم بهرزه غم نخورم
4. ۴مرا بفرقت تو روز و شب بود یکساننه آفتاب دهد بی تو نور نه قمرم
5. ۵چو شمع خلوتیان تا بصبح میسوزمکه آیدم سحر و سر بپای تو سپرم
6. ۶بآن امید که عکس تو اندر او افتدبیاد روی تو دایم در آینه نگرم
7. ۷به تیغت آب حیات و منم چو مستسقیکه هر چه میکشیم من بقتل تشنه ترم
8. ۸غریق عشقم و پیوسته آب میجویمکه من چو ماهی از آن آب بحر بی خبرم
9. ۹مباد سر تو افشا شود بمحفل عامبکام خلوتیان را زبان چو شمع برم
10. ۱۰خیال زلف تو آشفته را پریشان کردغم زمانه مپندار زد بیکدگرم
11. ۱۱مرا چو رشته مهر علیست حبل متینباین امید بحشر از صراط در گذرم