1. ۱هنوز هست جهان را به نیست مأوابودکه جانم از می عشق تو مست و شیدا بود
2. ۲ببزم وصل چو ساقی شراب عشقم دادکمینه جرعه جانم هزار دریا بود
3. ۳چو دیده باز گشادم جمال رخسارتچو آفتاب ز ذرات کون پیدا بود
4. ۴دمی که حسن تو پیدا نبود از عالمجهان در آینه روی تو هویدا بود
5. ۵اگر چه مظهر حسن تو گشته جمله جهانولی جمال تو پیدا بصورت ما بود
6. ۶به ملک لم یزلی پیشتر ز کون و مکانچه عیش ها که ز وصلت مرا مهیا بود
7. ۷چو مست شوق جمال تو بود جان و دلمز طعنه های رقیبان مرا چه پروا بود
8. ۸چه التفات بگفتار منکران لقامرا که دیده جانم بدوست بینا بود
9. ۹ازآنکه جان اسیری سعادتی داردهمیشه دولت وصل تواش تمنا بود