1. ۱دلدار برگرفت نقاب از جمال خویشبا عاشقان نمود رخ بی مثال خویش
2. ۲چون حسن خود بدید در آئینه شد چنینآشفته کرشمه و غنج و دلال خویش
3. ۳ای آفتاب حسن چو ما ذره توایمیارب مساز کم ز سرما ظلال خویش
4. ۴از نور مهر روی تو عالم منور استاظهار کرده به دو عالم کمال خویش
5. ۵عشاق را به آتش هجران بسوختیبرسوخته بریز زلال وصال خویش
6. ۶بگشا نقاب زلف بروز آرشام رادیوانه ساز خلق جهان از جمال خویش
7. ۷خود را به پیش یار اسیری نثار کندر بزم وصل او چو نداری مجال خویش