1. ۱راه عشق است و بهرگام دوصد جان بگروعشق سریست نهانی به دراز گفت و شنو
2. ۲کی شود این دل بی حاصل ما طعمه عشقبر این مرغ هما خرمنی از جان بدو جو
3. ۳بسکه نزدیک بود شارع مقصد دور استتا یکی ای دل دیوانه بهر سو تک و دو
4. ۴این همه عکس که آغازی وانجامش نیستاز فروغ رخ آن مهر بود یک پرتو
5. ۵در بر ماه ببین آینه و آب جدارکه چسان خود متفنن شود از یک خورضو
6. ۶گوشه ابروئی از گوشهٔ برقع بنمودآسمان را که همی چرخ زنان شد در دو
7. ۷درد نوشان سماوی ترا آمده جامکه بود باز از این فخر دهان مه نو
8. ۸می خور اسرار و از این خواب گران شو بیدارحاصل عمر خود اندوز که شد وقت درو