1. ۱1
2. ۲بر من خروس را منت نیست
3. ۳نه موذنان کودکی را
4. ۴پیش از گنجشکان و پیش از سپیده بر می‌خیزم
5. ۵تا ناشتا فراهم آرم آفتاب را
6. ۶یک سینی پر
7. ۷شبنم
8. ۸یک روز غبار
9. ۹یک استکان تخیل با شیر و قهوه ی رویا
10. ۱۰و
11. ۱۱یک کهکشان شیری فکر
12. ۱۲وقتی خروس می‌خواند
13. ۱۳من چای اولم را نوشیده ام
14. ۱۴سیگار اولم را گل کرده ام
15. ۱۵و سطر ناب نخستینم را
16. ۱۶مصراع اولین
17. ۱۷وقتی کلید جادو چرخید
18. ۱۸در قفل روح
19. ۱۹آزادی برگ
20. ۲۰خنیای جان و ماده آغاز می‌شود
21. ۲۱صدها هزار یاخته ی پیر
22. ۲۲زیر فشار حس
23. ۲۳تبخیر می‌شوند
24. ۲۴گل می‌دهد بدن
25. ۲۵جان آبیار می‌شودش
26. ۲۶صدها هزار یاخته ی نو هجوم می‌آورند
27. ۲۷و خاکریزها را اشغال می‌کنند
28. ۲۸نور و نوا
29. ۲۹فواره می‌زنند از دل سنگرها
30. ۳۰وقتی کلید
31. ۳۱چرخید
32. ۳۲و باز شد بدن
33. ۳۳و روح منفجر شد
34. ۳۴در گرگ و میش ذهن
35. ۳۵دیگر نه بامدادی داریم
36. ۳۶نه شامگاه
37. ۳۷دیگر نه نیمروزی داریم
38. ۳۸نه نیم شب
39. ۳۹خط مدرج
40. ۴۰و مستقیم زمان به هیات هضلولی
41. ۴۱ساعات و لحظه‌ها و شبانه روز را
42. ۴۲در هم می‌آمیزد
43. ۴۳و روز و شب
44. ۴۴امروز و
45. ۴۵دی
46. ۴۶امسال و پار و فردا
47. ۴۷و قرن‌ها
48. ۴۸در بیضی یگانه ای
49. ۴۹کانون به هم تعارف خواهند کرد
50. ۵۰و آفتاب
51. ۵۱یک جام شیر گرم جمل می‌نوشد
52. ۵۲یک بافه نور در طویله ی ثور می‌اندازد
53. ۵۳و جرعه ای شرنگ به عقرب می‌بخشد
54. ۵۴پیوسته نیز بر عدالت میزان است
55. ۵۵منجوق به زنان
56. ۵۶عشایر
57. ۵۷و نقل کهکشانی به کودکان
58. ۵۸و آب آسمانی
59. ۵۹در کاسه ی سفال جذامی‌ها می‌ریزد
60. ۶۰و کندوی غزل را
61. ۶۱سرشار می‌کند از عسل گرم حس
62. ۶۲در گرگ و میش ذهن
63. ۶۳هذیان پرت بوالحسنی
64. ۶۴عقل سلیم ارسطویی است
65. ۶۵و نعره‌های کافوری حلاج
66. ۶۶ایمان محض مصطفوی
67. ۶۷در گرگ و میش ذهن
68. ۶۸فرزند سام نوح نیما را
69. ۶۹در دره‌های کنعان می‌گرداند
70. ۷۰و دختران سلیمان پادشاه
71. ۷۱با کودکان وحشی من موش و گربه می‌بازند
72. ۷۲در سایه سار گزدان
73. ۷۳در گرگ و میش ذهن هندسه شعر
74. ۷۴ترسیم کامل حلزونی دارد
75. ۷۵و هیچ خطی هرگز
76. ۷۶آن قدر راست نیست که روزی
77. ۷۷در نقطه ای گره
78. ۷۸نخورد هر دو انتهاش
79. ۷۹مانند تار زلف تو
80. ۸۰در زیر گردن من در گرگ و میش صبح
81. ۸۱2
82. ۸۲در گرگ و میش ذهن
83. ۸۳روز از کرانه‌های مغرب بر می‌آید
84. ۸۴و آفتاب
85. ۸۵در مطلع رفیعش می‌خوابد
86. ۸۶تا سایه‌های جادو
87. ۸۷سحر غریب خود را
88. ۸۸بازی کنند
89. ۸۹و سایه‌های جادو
90. ۹۰از باد
91. ۹۱زاده می‌شوند
92. ۹۲بی‌بال در فضا حرکت می‌کنند
93. ۹۳اریب
94. ۹۴از پلکان ابر پایین می‌آیند
95. ۹۵در رسیمان سست هوا چنگ می‌زنند
96. ۹۶و تاب می‌خورند افق تا افق
97. ۹۷و تاب می‌خورند شفق تا فلق
98. ۹۸و تاب می‌خورند فلق تا شفق
99. ۹۹بر آبهای نقره فرود می‌آیند رقصان
100. ۱۰۰خود را به موج می‌سپرند و
101. ۱۰۱سپس
102. ۱۰۲در نیمه راه از موجی
103. ۱۰۳بر موج پس رونده سوار می‌شوند
104. ۱۰۴و باز
105. ۱۰۵در فاصله ی دو موج موازی
106. ۱۰۶سرمست می‌شتابند و
107. ۱۰۷دیوانه وار رقص می‌آغازند
108. ۱۰۸در فرصت نهایی
109. ۱۰۹باید زمینیان را مسحور خود کنیم
110. ۱۱۰تا دل به رقص جادوی ما خوش کنند
111. ۱۱۱تا سر به سحر بابلی ما بسپارند
112. ۱۱۲و رنج کار و گرسنگی را
113. ۱۱۳روی دفینه‌های خداداده
114. ۱۱۴خاطر به کار خواجه ی ما خوش کنند
115. ۱۱۵دنیا نیرزد ... ای دوست
116. ۱۱۶تسلیم پیش آمده باش و خوش ! دنیا جهنم توست دنیا زندان توست
117. ۱۱۷خاطر به حرف دلقک خود مسپار
118. ۱۱۸بیهوده سر مکوب به دیوار
119. ۱۱۹رزق تو از ازل شده تعیین
120. ۱۲۰دیگر چه غم
121. ۱۲۱اگر
122. ۱۲۲و دلقک از فراز موجی قد می‌کشد
123. ۱۲۳تسخر زنان و می‌خواند
124. ۱۲۴تعیین ولی نه تامین
125. ۱۲۵تعیین بلی ولی همیشه کم
126. ۱۲۶در گرگ و میش ذهن
127. ۱۲۷از باد زاده می‌شوند
128. ۱۲۸بی‌بال در فضا حرکت می‌کنند
129. ۱۲۹بر آبهای گلگون می‌رقصند
130. ۱۳۰و آفتاب را همیشه به تلبیس و سحر
131. ۱۳۱بر تخت زرنشانش
132. ۱۳۲خوابیده می‌طلبند پشت کوه‌های سیاه
133. ۱۳۳در گرگ و میش ذهن
134. ۱۳۴در گرگ و میش صبحدم اما خورشید
135. ۱۳۵مژگان نورافشانش را وا می‌کند از هم
136. ۱۳۶و بادهای جادو را در می‌پیچاند
137. ۱۳۷و گله‌های سامری
138. ۱۳۸چون برگ‌های خشک
139. ۱۳۹از پلکان موج فرو می‌خزند
140. ۱۴۰و پرشتاب
141. ۱۴۱در قیف بی
142. ۱۴۲ترحم گرداب می‌روند
143. ۱۴۳دلقک پیام آخرش را
144. ۱۴۴در نیمه راه بازگشت ندا می‌دهد
145. ۱۴۵فرصت غنیمت است
146. ۱۴۶تعیین شده است بلی
147. ۱۴۷تعیین ولی نه تامین
148. ۱۴۸3
149. ۱۴۹در گرگ و میش ذهن می‌آیی
150. ۱۵۰انگار از مسافرت قهر برگشته ای
151. ۱۵۱آن گونه سر به زیر و آرام
152. ۱۵۲گیسو سپرده به باد
153. ۱۵۳و عاطفه
154. ۱۵۴دلشوره ای که نفرت و خودخواهی را
155. ۱۵۵مسموم کرده
156. ۱۵۶خود بی‌خیال و چاک
157. ۱۵۷زانو نمی‌جهاند بالا
158. ۱۵۸غمگین و شرسمار می‌آیی
159. ۱۵۹سیما به سایه روشن لبخند
160. ۱۶۰مانند لاله ای که رو به سپیده دم
161. ۱۶۱آهسته می‌خرامد بالا از سنگ
162. ۱۶۲و پلک‌ها هنوزش خواب آلود
163. ۱۶۳در گرگ و میش صبح می
164. ۱۶۴آیی
165. ۱۶۵ابهام خواب و خاطره با توست
166. ۱۶۶با چشم‌ها و لب‌ها
167. ۱۶۷با گونه‌ها و گیسو
168. ۱۶۸انگار شرمسار و پشیمان باشی اما
169. ۱۶۹از انحنای تهی گاهت
170. ۱۷۰خطی است منحنی که تا تلاطم قلب و التهاب شقیقه ادامه دارد
171. ۱۷۱و ترجمان گستاخی بدیعی است که
172. ۱۷۲هر چند هم پشیمان رفته ای
173. ۱۷۳از آمدن
174. ۱۷۴پشیمان نیستی
175. ۱۷۵در گرگ و میش صبح
176. ۱۷۶سرخای لاله واره ی اندامت
177. ۱۷۷شکل جهان واقعی است
178. ۱۷۸که از مه غلیظ سحرگاهی بیرون آید
179. ۱۷۹تا آفتاب را
180. ۱۸۰در برکه‌های منتظر ریگ و بال پرستو به بر بکشد
181. ۱۸۱مانند روم مغروری
182. ۱۸۲بعد از پیروزی حتی
183. ۱۸۳بعد از شکست و تسلیم