1. ۱مستغرقی که از خود هرگز به سر نیامدصد ره بسوخت هر دم دودی به در نیامد
2. ۲گفتم که روی او را روزی سپند سوزمزیرا که از چو من کس کاری دگر نیامد
3. ۳چون نیک بنگرستم آن روی بود جملهاز روی او سپندی کس را به سر نیامد
4. ۴جانان چو رخ نمودی هرجا که بود جانیفانی شدند جمله وز کس خبر نیامد
5. ۵آخر سپند باید بهر چنان جمالیدردا که هیچ کس را این کار برنیامد
6. ۶پیش تو محو گشتند اول قدم همه کسهرگز دوم قدم را یک راهبر نیامد
7. ۷چون گام اول از خود جمله شدند فانیکس را به گام دیگر رنج گذر نیامد
8. ۸ما سایه و تو خورشید آری شگفت نبودخورشید سایه‌ای را گر در نظر نیامد
9. ۹که سر نهاد روزی بر پای درد عشقتتا در رهت چو گویی بی پا و سر نیامد
10. ۱۰که گوشهٔ جگر خواند او از میان جانتتا از میان جانش بوی جگر نیامد
11. ۱۱چندان که برگشادم بر دل در معانیعطار را از آن در جز دردسر نیامد