1. ۱از بس که چو شمع از غم تو زار بسوزمگویم نچنانم که دگربار بسوزم
2. ۲بیم است که از آه دل سوخته هر شبنه پردهٔ افلاک به یکبار بسوزم
3. ۳زان با من دلسوخته اندک به نسازیتا من ز غم عشق تو بسیار بسوزم
4. ۴دانی که ز تر دامنی و خامی خود منچندان که بسوزم نه به هنجار بسوزم
5. ۵ترسم که اگر سوخته خواهند من خامدر آتش عشق افتم و دشوار بسوزم
6. ۶تا چند تنم پردهٔ پندار به خود بروقت است که این پردهٔ پندار بسوزم
7. ۷ای ساقی جان جام می آور تو به پیشمتا خرقه براندزم و زنار بسوزم
8. ۸آن به که به یک آتش دل وقت سحرگاههرجا که حجابی است به یکبار بسوزم
9. ۹بوی جگر سوخته خواهی ز دم مندر سوختگی تا که چو عطار بسوزم