1. ۱دی ز دیر آمد برون سنگین دلیبا لبی پرخنده بس مستعجلی
2. ۲عالمی نظارگی حیران اودست بر دل مانده پای اندر گلی
3. ۳علم در وصف لبش لایعملیعقل در شرح رخش لایعقلی
4. ۴زلف همچون شست او می‌کرد صیدهر کجا در شهر جانی و دلی
5. ۵عاشقان را از خیال زلف اوتازه می‌شد هر زمانی مشکلی
6. ۶تا نگردی هندوی زلفش به جاننه مبارک باشی و نه مقبلی
7. ۷جمله پشت دست می‌خایند از اوهست هرجا عالمی و عاقلی
8. ۸منزل عشقش دل پاک است و بسنیست عشقش در خور هر منزلی
9. ۹تا تو بی حاصل نگردی از دو کونهرگز از عشقش نیابی حاصلی
10. ۱۰شد دل عطار غرق بحر عشقکی تواند غرقه دیدن ساحلی