1. ۱ای دل اندر عشق غوغا چون کنیخویش را بیهوده رسوا چون کنی
2. ۲آنچه کل خلق نتوانست کردتو محال‌اندیش تنها چون کنی
3. ۳دم مزن خون می‌خور و صفرا مکنپشه‌ای با باد صفرا چون کنی
4. ۴تو همی خواهی که دانی سر عشقکس بدین سر نیست دانا چون کنی
5. ۵چون تو اندر عشق او پنهان شدیسر عشقش آشکارا چون کنی
6. ۶چون تبرا نیستت از خویشتنپس به عشق او تولا چون کنی
7. ۷عشق را سرمایه‌ای باید شگرفپس تو بی سرمایه سودا چون کنی
8. ۸چون تو را هر دم حجابی دیگر استچشم جان خویش بینا چون کنی
9. ۹چون به یک قطره دلت قانع ببودجان خود را کل دریا چون کنی
10. ۱۰غرق دریا گرد و ناپیدا بباشخویش را زین بیش پیدا چون کنی
11. ۱۱چون تو سایه باشی و او آفتابپیش او خود را هویدا چون کنی
12. ۱۲هر که او پیداست درصد تفرقه استچون نباشی جمع آنجا چون کنی
13. ۱۳چون نکردی خویش را امروز جمعمی‌ندانم تا که فردا چون کنی
14. ۱۴مذهب عطار گیر و نیست شوهستی خود را محابا چون کنی