1. ۱با هم افسوس بتانی که در این ملک شهنددست دادند که دستی بدل ما ننهند
2. ۲دل و جان، از دو نگه میبری و دلشدگانیک نگه دیده و در حسرت دیگر نگهند
3. ۳رسته از زاری ایشان ز جفایت خلقیعاشقان تو، ز ره گم شده و خضر رهند
4. ۴عافیت را بجهان قدر ندانند مگرآن گدایان که بهمسایگی پادشهند!
5. ۵ای که داری سر خون ریختن اهل وفازین گنه کشتنیم من، دگران بیگنهند!