1. ۱در طواف شمع می‌گفت این سخن پروانه‌ایسوختم زین آشنایان ای خوشا بیگانه‌ای
2. ۲بلبل از شوق گل و پروانه از سودای شمعهریکی سوزد به نوعی در غم جانانه‌ای
3. ۳گر اسیرخط و خالی شد دلم‌، عیبم مکنمرغ جایی می‌رود کانجاست آب و دانه‌ای
4. ۴تا نفرمایی که بی‌پروا نه‌ای در راه عشقشمع‌وش پیش تو سوزم گر دهی پروانه‌ای
5. ۵پادشه را غرفه آبادان و دل خرم‌، چه باکگر گدایی جان دهد درگوشهٔ ویرانه‌ای
6. ۶کی غم بنیاد ویران دارد آن کش خانه نیسترو خبر گیر این معانی را ز صاحب‌خانه‌ای
7. ۷عاقلانش باز زنجیری دگر بر پا نهندروزی ار زنجیر از هم بگسلد دیوانه‌ای
8. ۸این جنون‌ تنها نه مجنون را مسلم شد بهارباش کز ما هم فتد اندر جهان افسانه‌ای