1. ۱ای‌خوش آن‌ساعت که‌آید پیک جانان بی‌خبرگویدم بشتاب سوی عالم جان بی‌خبر
2. ۲ای‌خوش آن‌ساعت که‌جام بی‌خودی ازدست دو‌ستخواهم و گردم ز خواهش‌های دوران بی‌خبر
3. ۳تا خبر شد جانم از اسرار پنهان وجودگشتم از قیل و مقال کفر و ایمان بی‌خبر
4. ۴در نهاد آدم خاکی خدا داندکه چیستهست از این راز نهان جبریل و شیطان بی‌خبر
5. ۵اهرمن از سجدهٔ انسان خاکی سرکشیدزان که بود از شعله‌های عشق پنهان بی‌خبر
6. ۶غرق حرمانیم و در سر نقش پنداری که یارچهره بگشاید مگر با لعل خندان بی‌خبر
7. ۷مدعی دیدار خواهد بلهوس بوس و کنارعاشقان پاکباز از این و از آن بی‌خبر
8. ۸کی برد فیض شهادت کشته‌ای کز قتلگاهجای گیرد در کنار حور و غلمان بی‌خبر
9. ۹می‌رسد فضل شهادت رادمردی راکه هستدر رضا و لطف او از باغ رضوان بی‌خبر
10. ۱۰در ره آداب رفتن هست شرط احتیاطورنه از فرجام این کارست انسان بی‌خبر
11. ۱۱ای بسا زاهدکه دیوش در درون دل مقیمدزد در کاشانه مشغولست و دربان بی‌خبر
12. ۱۲وی بسا آلوده دامان کز تجلی‌های عشقاز نهادش سر زند خورشید تابان بی‌خبر
13. ۱۳تا خبر داری ز خود،‌فرمانبری را کار بندپیش کز جانان رسد یک لحظه فرمان بی‌خبر
14. ۱۴راز قرآن را ز صاحبخانه جویا شو که هستاز مراد میزبان بی‌شبهه مهمان بی‌خبر
15. ۱۵آنکه از قرآن همان الفاظ تازی خواند و بسهم به قرآن کاو بود از راز قرآن بی‌خبر
16. ۱۶ما در آتشخانه دیدیم آیت الله نورلیک از این معنی بود گبر و مسلمان بی‌خبر
17. ۱۷جاهلان مغرور سعی خوش و لطفش کارسازابر و خورشیدند گرم کار و دهقان بی‌خبر
18. ۱۸این‌جهان جای توقف نیست خوشبخت آنکه اوچون‌نسیمی خوکذشت ازاین کلستان بی‌خبر
19. ۱۹نیست یک جو ایمنی در قرب درگاه ملوکای‌ خوش آن موری کزاو باشد سلیمان ‌بی‌خبر
20. ۲۰گر بهار آگه شد از قصد رقیبان دور نیستیوسف مصری نماند از کید اخوان بی‌خبر