1. ۱انگور شد آبستن هان ای بچهٔ حوربرخیز و به گهواره فکن بچهٔ انگور
2. ۲آن بچهٔ نوزاده فروگیر که مادرششش ماه فرو خفته درآغوش مه و هور
3. ۳اکنون شده آبستن و برگردش هر روزچون قابلگان آمده یک قافله زنبور
4. ۴این قابلگان قابلگی نیک ندانندهان خیز و ز بسترش یکایک را کن دور
5. ۵سختم عجب آید که چنین کودک چون زادزان تیره رخ خستهٔ مستسقی رنجور
6. ۶وین نیز عجب‌تر که به یک زادن چون گشتستخوانش بگسیخته و جلدش مبثور
7. ۷وآنگاه سر از خاکش برگیر به نرمیچونان که نگردد شکم و پشتش ناسور
8. ۸زان پس به یکی بستر سنگینش درافکنو زپشت و برش دورکن آن کودک مستور
9. ۹خود گرچه به مادرش ستم خواهد رفتنلیکن تو دربن کار مصابستی و مأجور
10. ۱۰وان طفل به گهواره درافکن به دو سه ماهچونان که به گهواره درون گردد محصور
11. ۱۱آن طفل نکوروی که از روشن رویشچون روز برافروخته گردد شب دیجور
12. ۱۲آنگه که به نیرو شود و روی فروزدزو وام کند رضوان رنگ دو لب حور
13. ۱۳وانگه که به بلور فرود آرد ساقیشچون کان عقیق یمنی گردد بلور