1. ۱بزم طرب ساز و کن فراز در غمسادهٔ زیبا بخواه و بادهٔ درغم
2. ۲خون سیاووش ریز در کف موسیقبلهٔ زردشت زن به خیمهٔ رستم
3. ۳مطرب‌! چون ساختی نوای همایونگاه ره زیر ساز و گاه ره بم
4. ۴باده همی ده مرا و بوسه همی دهبوسه مؤخر خوش است و باده مقدم
5. ۵ساقی‌، روی تو زیر زلف چه باشدروزی روشن نهفته در شب مظلم
6. ۶گویی پشت من است زلف تو آریورنه چرا شد چنین شکسته و درهم
7. ۷تنها پشت من از تو خم نگرفته استپشت جهانی است زیر بار غمت خم
8. ۸جز غم رویت‌، مراست غم‌ها در دلخوش به مثل گفته‌اند یک دل و صد غم
9. ۹شد غم زلفت مرا زیاد چو دیدمملک پریشان و کار ملک مقصم‌
10. ۱۰ملکی کز دیرباز عهد کیومرثبود چو باغ ارم شکفته و خرم
11. ۱۱دیده شکوه سیامک و فر هوشنگشوکت طهمورث و شهنشهی جم
12. ۱۲فر فریدون و دادخواهی کاوهرای منوچهر و کینه‌توزی نیرم
13. ۱۳داوری کیقباد و حشمت کاووسفره کیخسرو و شجاعت رستم
14. ۱۴وان ملکان گذشته کز دهش و دادبد همه را ملکت زمانه مسلم
15. ۱۵وان وزرای بزرگ کاندر هر کاربودند از کردگار گیتی ملهم
16. ۱۶وانهمه جنگ‌ آوران نیو که بودندجمله به نیروی‌ پیل‌ و حمله ضیغم
17. ۱۷و آن علم کاویان که در همه هنگامنصرت و اقبال بسته داشت به پرچم
18. ۱۸ملکی چونین که بُد عروس زمانهشد رخش اکنون به داغ فتنه موسم
19. ۱۹یکسو در خاک خفت شاه مظفریکسو در خون طپید اتابک اعظم
20. ۲۰جاهل‌، دانا شدست و دانا، جاهلشیخ‌، مکلا شدست و میر، معمم
21. ۲۱بیخردان برگرفته حربهٔ تزویرگشته‌ به‌ خونریزی‌ ملوک‌ مصمم
22. ۲۲مجلس کنکاش گشته ز انبه جهالچون گه انبوه حاج‌، چشمهٔ زمزم
23. ۲۳ملک خراسان که بود مخیم ابطالگشته کنون خیل ابلهان را مخیم
24. ۲۴یاوه‌سرایان به گرد هم شده انبوههر یک را بر زبان کلامی مبهم
25. ۲۵انجمن معدلت ز کار معطلقومی در وی نشسته بسته ره فم
26. ۲۶قومی دیگر به خیره هر سو پویاتا ز چه ره پر کنند مشرب و مطعم
27. ۲۷گوید آن‌ یک که رو...مه حرامستگرش بخوانی شوی دچار جهنم
28. ۲۸حاشیه این بر نظامنامه نویسدیکسو ان لایجوز و یکسو ان لم
29. ۲۹بینم این جمله را و خون شودم دلزانکه نیارم کشید از این سخنان دم
30. ۳۰حشمت مرد آشکار گردد در کارنیکی مشک آشکار گردد در شم
31. ۳۱داند کاین دوره عدل باید از یراکگلشن دولت ز عدل گردد خرم
32. ۳۲عدل به کارست و داوری به‌شمارستصدق پسند است و راستی است مسلم