1. ۱برخیزم و زندگی ز سر گیرموین رنج دل از میانه برگیرم
2. ۲باران شوم و به کوه و در بارماخگر شوم و به خشک و تر گیرم
3. ۳یک ره سوی کشت نیشکر پویمکلکی ز ستاک نیشکر گیرم
4. ۴زان نی شرری به پاکنم وز ویگیتی را جمله در شرر گیرم
5. ۵در عرصهٔ گیر و دار بهروزیآویز و جدال شیر نر گیرم
6. ۶داد دل فیلسوف نالان رازین اختر زشت خیره‌سر گیرم
7. ۷با قوت طعم کلک شکر زایتلخی ز مذاق دهر برگیرم
8. ۸ناهید به زخمه تیزتر گرددچون من سر خامه تیزتر گیرم
9. ۹کلک ازکف تیر، سرنگون گرددچون من ز خدنگ خامه سرگیرم
10. ۱۰از مایهٔ خون دل به لوح اندرپیرایه گونه‌گون صور گیرم
11. ۱۱هنجار خطیر تلخ کامی رابر عادت خوبش بی‌خطر گیرم
12. ۱۲پیش غم دهر و تیر بارانشاین عیش تباه را سپر گیرم
13. ۱۳در عین برهنگی چو عین‌الشمساز خاور تا به باختر گیرم
14. ۱۴وین سرپوش سیاه‌بختی رااز روی زمین به زور و فر گیرم
15. ۱۵وان میوه که آرزو بود نامشبر سفرهٔ کام‌، در شکر گیرم
16. ۱۶چون خاربنان به کنج غم‌، تاکیبر چشم امید، نیشتر گیرم
17. ۱۷آن به که به جویبار آزادیپیرایه سرو غاتفر گیرم
18. ۱۸باغی ز ایادی اندرین گیتیبنشانم و گونه‌گون ثمر گیرم
19. ۱۹آن کودک اشک‌ریز را نقشیاز خنده به پیش چشم تر گیرم
20. ۲۰وآن مادر داغدیده را مرهماز مهر به گوشهٔ جگر گیرم
21. ۲۱شیطان نیاز و آز را گردندر بند وکمند سیم و زرگیرم
22. ۲۲از کین و کشش به‌جا نمانم ناموین ننگ ز دودهٔ بشر گیرم
23. ۲۳آن عیش که ‌تن از آن شود فربهاز نان جوینش ماحضر گیرم
24. ۲۴وان کام که جان ازو شود خرمنُزل دو جهانش مختصر گیرم
25. ۲۵یک‌باره به دست عاطفت‌، پردهازکار جهان کینه ورگیرم
26. ۲۶وین نظم پلید اجتماعی رااندر دم کورهٔ سقرگیرم
27. ۲۷وین ابرهٔ ازرق مکوکب رازانصاف‌، دو رویه آسترگیرم
28. ۲۸و آنگاه به فر شهپر همتجای از بر قبهٔ قمر گیرم
29. ۲۹شبگیر کنم به صفهٔ بهرامو آن دشنهٔ سرخش ازکمرگیرم
30. ۳۰زان نحس که بر تراود از کیوانبال و پر و پویه و اثر گیرم
31. ۳۱وان دست که پیش آرزوی دلدیوارکشد، به خام درگیرم
32. ۳۲نومیدی و اشک و آه را درهمپیچیده به رخنهٔ قدر گیرم
33. ۳۳واندر شب‌وصل‌، پردهٔ غیرتدر پیش دریچهٔ سحر گیرم
34. ۳۴وانگاه به سطح طارم اطلسبا دلبر دست در کمر گیرم
35. ۳۵با بال و پر فرشتگان زانجایزی حضرت لایموت پر گیرم