1. ۱خاکِ آمل شده در زیرِ پیِ آتش‌، طیای مسلمانان‌، آبی بفشانید به وی
2. ۲این همان خطهٔ نامی‌ست که از عهد قدیمدورها کرده به امنیت و آسایش‌، طی
3. ۳بوده در عهد منوچهر، یکی حصن عظیمسر کشیده شرفاتش ز بر قصر جدی
4. ۴دون او بوده به زینت‌، چه سمرقند و چه بلخپس از او بوده به رتبت‌، چه نهاوند و چه جی
5. ۵بوده بنگاه سپهداران و اسپاهبدانتا به اکنون باز از عهد شهنشاهی کی
6. ۶فرخانان به بزرگیش برافراشته دستگیل گیلان‌ به سِتُرگیش بیفشارده پی
7. ۷یادگاری ز بهشت است به آب و به هواپرگل و سبزه بهاری‌ست به تمّوز و به دی
8. ۸آسمان چون نگرد پهنهٔ سبزش‌، از شرمروی درپوشد در ابر و برافشاند خوی
9. ۹گرچه از فتنهٔ ایام‌، شکوهیش نماندویژه زآن روز که شد پی سپر کعب و قصی‌
10. ۱۰سلمی و می گر از این ربع و دمن باز شدندآید از ربع و دمن بوی خوش سلمی و می
11. ۱۱گرچه از حی بزرگان اثری برجا نیستخرّم آن دشت که بُد پایگهِ مردمِ حی
12. ۱۲آتشی جست و از آن شهر یکی نیمه بسوختهمچو برقی که درافتد به یکی تودهٔ نی
13. ۱۳نیم‌شب آتش کین عیش و تن‌آسانی شهرخورد و کرد از پس آن‌، فقر و پریشانی قی
14. ۱۴هستیِ مردم ازین شعلهٔ کین رفت به بادراست چون دانش میخواران از آتش می
15. ۱۵مَتجَرِ آمل غارت شد ازین شوم حریقغارتی کِش نه‌ دکان ماند و نه کالا و نه فی‌
16. ۱۶مددِ مردمِ ری باید، تا همّتشانسازد اموات فتن را چو دمِ عیسی حی
17. ۱۷راستی را که به احیای ولایات‌، بودچون دم عیسی مریم، مدد مردم ری
18. ۱۸تا نسوزد دل ری‌، دردی درمان نشودهست آری به مثل‌: آخر هر درمان کی‌ّ
19. ۱۹شهرک آمل ویران شد و یکباره بسوختگر نسوزد دل ری اکنون‌، کی سوزد، کی‌؟