1. ۱مانده‌ام در شکنج رنج و تعبزین بلا وارهان مرا یارب
2. ۲دلم آمد درین خرابه به جانجانم آمد درین مغاک به لب
3. ۳شد چنان سخت زندگی که مدامشده‌ام از خدای مرگ طلب
4. ۴ای دریغا لباس علم و هنرای دریغا متاع فضل و ادب
5. ۵که شد آوردگاه طنز و فسوسکه شد آماجگاه رنج و تَعَب
6. ۶آه غبنا و اندها که گذشتعمر در راه مسلک و مذهب
7. ۷وای دردا و حسرتا که نگشتزندگی صرف مطعم و مشرب
8. ۸غم فرزندگان و اهل و عیالروز عیشم سیه نمود چو شب
9. ۹با قناعت کجا توان دادنپاسخ پنج بچهٔ مکتب
10. ۱۰بخت بدبین که با چنین حالیپادشا هم نموده است غضب
11. ۱۱من کیم‌، چیستم‌، تنی لاغرناتوان‌تر ز تارهای قصب
12. ۱۲کیست گنجشک تا عقاب دلیربه تعصب بر او زند مخلب
13. ۱۳نه بلوچم من و نه کرد و نه ترکنه رئیس لرم نه شیخ عرب
14. ۱۴کیستم‌، شاعری قصیده‌‌سرایچیستم‌؟ کاتبی بهار لقب
15. ۱۵چیست جرمم که اندرین زنداندرد باید کشید و گرم و کرب
16. ۱۶به یکی تنگنای مانده درونچون به دیوار، در شده مثقب
17. ۱۷تنگنایی سه گام در سه به ‌دستخوابگاهی دو گام درد و وجب
18. ۱۸روز، محروم دیدن خورشیدشام‌، ممنوع رؤیتِ کوکب
19. ۱۹از یکی روزنک همی بینمپاره‌ای ز آسمان به‌ روز و به‌ شب
20. ۲۰شب نبینم همی از آن روزنجز سرِ تیر و جز دُمِ عقرب
21. ۲۱تنگ سمجی چو خانهٔ خرگوشگنده جایی چو آغل ثعلب
22. ۲۲چون یکی خنب اوفتاده ستانهمچو آهن بر او دری زخشب
23. ۲۳پس‌ پشتش ‌یکی عفن مبرزمرده‌ریگ هزار دزد جلب
24. ۲۴دزد آزاد و اهل خانه به بندداوری کردنی است سخت‌ عجب