1. ۱مخور تا توانی می اندر جوانیمی اندر جوانی مخور تا توانی
2. ۲که یک جرعه می در جوانی نشاندیکی تیر در دیدهٔ زندگانی
3. ۳حکیمانه می نیز خوردن نشایدازین اندک و گاه گاه و نهانی
4. ۴گناهست و جهل است و بیماری تنچه یک دوستکانی چه ده دوستکانی
5. ۵ادیبی که فرمود، می خورد بایددربغست ازو علم و آداب دانی
6. ۶نه بر کیفر باده خوردن از اولبه پور جوان دره‌ا زد پیر ثانی
7. ۷نه امریکیان منع کردند می رادرین عصر، چون مردم باستانی‌؟
8. ۸چنان رامشی مردمان توانگربسیجیده درکار عشق و جوانی
9. ۹چنان رادمردان چست و معاشرخنیده به مهمانی و میزبانی‌
10. ۱۰به مستی و می‌خوارگی کرده عادتچو بازارگانان به بازارگانی
11. ۱۱چو دیدند می را زیانهاست در پیبرون از سبکساری و سرگرانی
12. ۱۲ببستند مر مرزها را و هر سونشاندند قومی پی مرزبانی
13. ۱۳نهشتند کآید ز بیرون کشورمی صافی و باده ارغوانی
14. ۱۴به کشور هم‌، آنجاکه بد خنب‌خانهببستند و بردند بیرون اوانی
15. ۱۵نه از بهر دین خاست این کار ازیراز قهر خرد خاست این قهرمانی
16. ۱۶به تحقیق دیدند کز خوردن میفزون شد جنایت برافزود جانی
17. ۱۷هرآن کارگرکو به می کرد رغبتببازد به یک شب دوره بیستکانی
18. ۱۸هرآن برزگر کاو به می کرد عادتفرو ماند از پیشهٔ گاورانی
19. ۱۹هرآن پاسبان کو به می گشت راغبنیاید ازو شیوهٔ پاسبانی
20. ۲۰خردمند مردم چو دیدند اینهابکردند در حرمت می تبانی
21. ۲۱همانا حرامست می زی گروهیکه دارد بر آنان خرد حکمرانی
22. ۲۲تو را گر خرد حکمرانست بر دلچو جویی ز خصم خرد شادمانی‌؟