1. ۱ای آفتاب مشکو زی باغ کن شتابکز پشت شیر تافت دگرباره آفتاب
2. ۲مرداد ماه باغ به بار است گونه گوناز بسد و زبرجد و لولوی دیریاب
3. ۳هم شاخ راز میوه دگرگونه گشت چهرهم باغ را به جلوه دگرگونه شد ثئیاب
4. ۴بنگر بدان گلابی آویخته ز شاخچون ...‌های زرین پر شکر و گلاب
5. ۵سیب سپید و سرخ به شاخ درخت برگویی ز چلچراغ فروزان بود حباب
6. ۶یا کاویان درفش است از باد مضطربوان گونه گون گهرها تابان از اضطراب
7. ۷انگور لعل بینی از تاک سرنگونوان‌غژم‌هاش یک‌به‌دگر فربی‌ و خوشاب
8. ۸... مادریست فراوان سر اندروو انباشته همه سر... به شهد ناب
9. ۹یک خوشه زردگونه به رنگ پر تذرودیگر سیاه گونه به‌سان پرغراب
10. ۱۰یک رز چو اژدهایی پیچیده بر درختیک رز چو پارسایی خمیده بر تراب
11. ۱۱یک‌رزکشیده همچو طنابی و دست طبعدیبای رنگ رنگ فروهشته برطناب
12. ۱۲یک ‌رز نشسته ‌همچو یکی ‌زاهدی که ‌دستبرداردی ز بهر دعاهای مستجاب
13. ۱۳وانک ز دست و گردنش آویخته بسیسبحهٔ رخام ودانه به‌هر سبحه بی‌حساب
14. ۱۴باغست نار نمرود آنگه کجا رسیداز بهر پور آزرش آن ایزدی خطاب
15. ۱۵آن شعله‌ها بمرد و بیفسرد لیک نوراخگر بسی به شاخ درختان بود بتاب
16. ۱۶روی شلیل شد به مثل چون رخ خلیلنیمی ز هول زرد و دگر سرخ از التهاب
17. ۱۷آلوی زرد چون رخ در باخته قمارشفرنگ سرخ چون رخ دریافته شراب
18. ۱۸شفتالوی رسیده بناگوش کود کیستوان زردمو یکانش به صندل شده خضاب
19. ۱۹از خربزه است باغتره‌ پر عبیر تروز هندوانه مشکو پربوی مشکناب
20. ۲۰پالیز از آن یکی شده پرکوزه‌های شهدبستان ازین یکی شده پر زمردین قباب
21. ۲۱زان کوزه‌های شهد برآید هلال چارزین زمردین قباب برآید دو آفتاب
22. ۲۲باید زدن به دامن کهسار خیمه زانکشد شهر ری چو کورهٔ آهنگران بتاب
23. ۲۳زنبق ز صفر یافت چهل پایه ارتفاعگرما شناس را بین گر داری ارتیاب
24. ۲۴گنجشک ازین درخت نپرد بدان درختکز تاب مهر گردد بی‌بابزن کباب
25. ۲۵ماهی فرا نیاید از قعر آبدانکز نور آفتاب درافتد به تف و تاب
26. ۲۶تفتیده شد منازل چون منزل سقرخوشیده شد جداول چون جدول کتاب
27. ۲۷پالاونی‌ است گویی این ابر نیم‌شبکز وی همی بپالایند اخگر مذاب
28. ۲۸بایست تختخواب نهادن به طرف جویوان کلهٔ‌ نگاربن بستن به تختخواب
29. ۲۹یک‌سو نسیم صحرا یکسو هوای کوهیک‌سو نوای فاخته یک سو غریو آب
30. ۳۰آوازهٔ هوام شبانگاه مر مراآید به گوش خوبتر از بربط و رباب
31. ۳۱وبژه که خفته سرخوش نزدیک آبشارپهلوی ماهرویی در نور ماهتاب
32. ۳۲اینست شرط عقل ولیکن بهار رااین‌حال ییش چشم نیاید مگر به‌خواب
33. ۳۳هم نیست خواب از آنکه درین سمج دوزخیبیدار بود بایدم از شدت عذاب