1. ۱هر کرا مهر وطن در دل نباشد کافر استمعنی حب‌الوطن‌، فرمودهٔ پیغمبر است
2. ۲هرکه ‌بهر پاس عرض و مال و مسکن داد جانچون شهیدان‌از می فخرش‌لبالب‌ساغر است
3. ۳از خدا وز شاه وز میهن دمی غافل مباشزان که بی این هرسه‌، مردم ازبهائم کمتراست
4. ۴قلب خود از یاد شاهنشه مکن هرگز تهیخاصه‌ در میدان که شاهنشاه قلب لشگر است
5. ۵از تو بی‌آیین و بی‌سلطان نیاید هیچ کارزان که‌آیین‌روح وکشورپیکروسلطان‌سراست
6. ۶موبد والاگهر دانی به فرزندان چه گفت‌؟گفت حکم پادشاهان همچو حکم داور است
7. ۷عیش کن گر دادت ایزد پادشاهی دادگرپادشا چون دادگر شد روز عیش کشور است
8. ۸*‌*‌
9. ۹ای شهنشاه جوانبخت ای که قلب پاک توپرتوافکن بر وطن چون آفتاب خاور است
10. ۱۰دامنت ‌پاکست و فکرت روشن و دستت کریماین‌ چنین‌ باشد شهی کاو فاضل و نام‌آور است
11. ۱۱گر پسر فاضل‌تر بود از پدر ،نبود شگفتزان که خون ناف آهو اصل مشک اذفر است
12. ۱۲با جهانداری نسازد علقهٔ خویش و تبارپادشاهی مادری نازای و نسلی ابتر است
13. ۱۳بر دل مردم نشین کاین کشور بی‌مدعیساحتش‌ پر نعمت و گنجینه‌اش پر گوهر است
14. ۱۴هست ایران مادر و تاریخ ایرانت پدرجنبشی کن‌ گرت ارثی زان‌ پدر وین مادر است
15. ۱۵فرصتت بادا که زخم ملک را مرهم نهیاز ره‌ شفقت که‌ ایران سخت زار و مضطر است
16. ۱۶این همان ملک است کاندر باستان بینی در اوداریوش از مصر تا پنجاب فرمان گستر است
17. ۱۷وز پس اسلام رو بنگر که بینی بی‌خلافکز حلب تا کاشغر میدان سلطان سنجر است
18. ۱۸این‌ همه‌ جمعیت و وسعت ز شاهان بود و بسشاه‌ عادل کشورش معمور و گنجش بی‌مر است
19. ۱۹خسروان پیش نیاکان تو زانو می‌زدندشاهد من صفهٔ شاپور و نقش قیصر است
20. ۲۰رو تفاخرکن به شمشیری که داری بر میانزان که زیر سایهٔ او جنت جان‌پرور است
21. ۲۱جوشن غیرت به برکن روز هیجا مردوارزن بود آن کس که در بند حریر و زیور است
22. ۲۲گرد میدان وغا را توتیای دیده کنگرد هیجا توتیای دیدهٔ شیر نر است
23. ۲۳مردن اندر شیرمردی بهتر از ننگ فرارکآدمی را عاقبت سیل فنا در معبر است
24. ۲۴گر بباید مرد باری خیز و در میدان بمیرمرگ در میدان به از مرگی که اندر بستر است
25. ۲۵قتلگاه خویش را با دیدهٔ خواری مبینزان که ‌آنجا قصر حورالعین و حوض کوثر است
26. ۲۶صلح ‌اگرخواهی ‌به ‌ساز و برگ ‌لشگر کوش ‌از آنکبیش ‌ترسد دشمن‌ از تیغی که بیشش جوهر است
27. ۲۷ملک را لشگر نگهدارد ز قصد دشمنانملک بی‌لشگر همانا قصر بی‌بام و در است
28. ۲۸از امیر دزد و سرباز فقیر امید نیستشیر دوشیدن ز گاو مرده جای تسخر است
29. ۲۹مقتدر شو تا ز صاحب‌قدرتان ایمن شویشیر آفریقا هماورد پلنگ بربر است
30. ۳۰مردن از هر چیز در عالم بتر باشد ولیبندهٔ بیگانگان بودن ز مردن بدتر است
31. ۳۱فقر در آزادگی به از غنا در بندگیگاو فربه بی گمان صید پلنگ لاغر است
32. ۳۲از خدا غافل مشو یک ‌لحظه در هر کارکردچون تو باشی با خدا هرجا خدایت یاور است
33. ۳۳تکیه گاهی نغزتر از علم و استغنا مجویهرکه دارد علم و استغنا شه بی‌افسر است
34. ۳۴از طمع پرهیز کن زیرا که چون قلاب دارهرچه ‌سعی ‌افزون‌نمایی ‌عقده‌اش‌ محکم‌تر است
35. ۳۵نیست‌ از رشک‌ و حسد سوزنده‌تر چیزی از آنکخفته‌ خوش‌ محسود و حاسد در میان ‌آذر است
36. ۳۶قدرت و جاه و شرف را با طمع پیوند نیستپادشاه بی‌طمع مالک‌رقاب کشور است
37. ۳۷مردم آزاده را بیغوله فردوس است لیکمرد حرص و آز را فردوس کام اژدر است
38. ۳۸خویش‌ را فربه‌ مکن از خوردن و خفتن که شیرزان بود شاه ددان کاو را میانی لاغر است
39. ۳۹تن زن از نوشابه زیرا مرگ خیز و شر فزاستمعنی نوشابه آب مرگ و معجون شر است
40. ۴۰مغز را روشن کن از دانش که آرام دلستجسم را نیرو ده از ورزش که حمال سر است
41. ۴۱راست باش و پاک با هم‌میهنان از مرد و زنکان ‌یکت همچون برادر وین یکت چون خواهر است
42. ۴۲اندر استغنا بپوشان گوهر نفس عزیزکز نظر پنهان کند آن را که گنج گوهر است
43. ۴۳در ره کسب شرف باید گذشت از مال و جانتا نپنداری که دنیا خود همین خواب و خور است
44. ۴۴قدرت ار خواهی ز راه جود کن خود را قویشه که‌ زر بخشی کند حکمش‌ روا همچون زر است
45. ۴۵نیست کندآور کسی کاو چیره شد بر دیو و ددهرکه بر دیو هوس چیره شود کندآور است
46. ۴۶دل منزه ساز و با خلق خدا شو مهربانلطف شه بر خلق شیرین‌تر ز قند و شکر است
47. ۴۷هرچه سلطان قادر آید خلق ازو قادرترندگوش ها بر داستان کاوهٔ آهنگر است
48. ۴۸خلق و خویی در جهان بهتر ندیدم از گذشتکز پس هر انتقامی انتقامی دیگر است
49. ۴۹دستگیری کن اگر دیدی عزیزی خاکسارزان که گوهر گرچه زیر خاک باشد گوهر است
50. ۵۰چون شدی مهتر به پاس کهتران بیدار باشمه که بیدار است شب‌ها بر کواکب مهتر است
51. ۵۱تکیه بر عز و جلالت کی کند مرد حکیمکآخر از پای افکنندش گرچه سرو کشمر است
52. ۵۲دوستار خلق شو تا مردمت گیرند دوستهرکه راه مهر پیماید خدایش راهبر است
53. ۵۳دل ز خشم و آز خالی کن که فر ایزدیره نیابد اندر آن دل کاین دو دیوش همبر است
54. ۵۴آشنا کآزار یاران جست او بیگانه استمادری کآسیب طفلان خواست او مادندر است
55. ۵۵سروری کاو مال مردم برد دزدی رهزن استمژه چون خم شد بسوی چشم نوک نشتر است
56. ۵۶چون که قاضی زور گوید داوری با پادشاستپادشاه چون زور گوید داوری با داور است
57. ۵۷سستی یک روزه را باشد اثر تا رستخیزدخمهٔ دارا نشان فتنهٔ اسکندر است
58. ۵۸نقشهٔ کار ار خطا شد کارها گردد خطاراست ناید خط اگر ناراستی در مسطر است
59. ۵۹سعی فرما تا به قانون افکنی بنیان کارشه که از قانون به پیچد سر سزای کیفر است
60. ۶۰جلوه بخشد تاج را اخلاص مشتی خاکسارآری آری صیقل آئینه از خاکستر است
61. ۶۱چاپلوسان سخن‌چین را ز درگه دور دارچاپلوسی خرمن آزادگی را اخگر است
62. ۶۲فتنهٔ صورت مشو زیرا که بهر کار ملکزشت دانا بهتر از نادان زیبا منظر است
63. ۶۳کار پیران را ز برنایان جدا فرما از آنکپیر را تدبیر و برنا را نشاطی مضمر است
64. ۶۴هر یکی از این دو را کاری سزد مخصوص خویشکار مغز از قلب جستن عیباک و منکر است
65. ۶۵جهد فرما تا نشینی در دل فرمانبرانبهترین مامور فرمانده دل فرمانبر است
66. ۶۶در ره فرهنگ و آئین وطن غفلت مورزملک بی‌فرهنگ و بی آ‌ئین درختی بی‌بر است
67. ۶۷رونق فرهنگ دیرین رهنمای هر دلستاعتبار دین و آیین پاسبان هر در است
68. ۶۸در ره تقوی و دانش رو که بهر کار ملکپیر دانشور به از برنای نادانشور است
69. ۶۹با کتاب و اوستاد این قوم را پاینده سازچون زید قومی که او را نی ادب نی مشعر است
70. ۷۰ملک را ز آزادی فکر و قلم قوت فزایخامهٔ آزاد نافذتر ز نوک خنجر است
71. ۷۱خاطر پاکت مبادا خالی از نور امیدزان‌که ما را گر امیدی مانده باشد زین در است
72. ۷۲منت ایزد را که ایران خسروی معصوم یافتخسرو معصوم را مدح و ثنایش درخور است
73. ۷۳لاله‌گون بادا به باغ ملک‌، چهر بخت توتا به فروردین چمن پر لاله و سیسنبر است
74. ۷۴فال فرخ زن شهنشاها ز گفتار بهارفال فرخ را اثرها در مسیر اختر است
75. ۷۵خدمت دیگر کسان از هفته باشد تا به سالخدمت گوینده باقی تا به روز محشر است