1. ۱شب برکشید رایت اسودلون شبه گرفت زبرجد
2. ۲شد چیره بر عمائم خضرابار دگر علائم اسود
3. ۳گفتی ز نو سلالهٔ عباسبردند حق آل محمد
4. ۴مشرق به رنگ سوسن بریمغرب به رنگ ورد مُورد
5. ۵در یک کرانه‌، پردهٔ ماتمدر یک کرانه‌، خونین مشهد
6. ۶بازیگر شب آمد و افراختآن خیمهٔ سیاه معسجد
7. ۷و آن مرده‌ریگ‌های کهنسالکش بازمانده از پدر و جد
8. ۸وز هرکرانه لعبتکان راآورد و برنشاند به مسند
9. ۹آن‌بایکی‌وشاح موشحاین با یکی قلاده مقلد
10. ۱۰زهره نخست بار ز بالابنمود همچو دیدهٔ ارمد
11. ۱۱مه بر فضول خال نهادهزانگشت جابجای بر آن خد
12. ۱۲کیوان میان به افسون بستهاز حلقهٔ حدید موقد
13. ۱۳بهرام کرده پوشش خفتاناز لاله برک و درع ز بسد
14. ۱۴وان کهکشان فشانده پیاپیبر اختران گلاب مصعد
15. ۱۵یک سو نموده نعشی پوبانه مدفنی پدید و نه مرقد
16. ۱۶یک سو نموده نسری طایرنه منزلی پدید و نه مقصد
17. ۱۷گه گه برون فرستد پیکیز استاره همچو حبلی ممتد
18. ۱۸چون کاتبی که با قلم سرخبر صفحهٔ سیاه کشد مد
19. ۱۹برخیز و بزمگاه برافروزای ماهروی سرو سهی قد
20. ۲۰در دلبری مباش جفاکاردر دوستی مباش مردد
21. ۲۱دریاب قدر صحبت پیرانای تندخو جوان معربد
22. ۲۲کز نیکوان عتاب و درشتینیکو بود ولی نه بدین حد
23. ۲۳یزدان نمود حسن و بهارابر چهرهٔ تو وقف موبد
24. ۲۴زان دیو رشک برد و نهانیبا دست آن دو زلف مجعّد
25. ۲۵بنمود تقوی و دل و دین رادر طرهٔ تو حبس مخلّد
26. ۲۶بگذاشتم شبی به رخ اوپیچنده چون سلیم مسهد
27. ۲۷بودیم در سخن که برآمدآوازهٔ خروس مغرد
28. ۲۸سر زد سپیده از بر البرزچون برکشیده تیغ مهنّد
29. ۲۹گفتی بکرد بیرون‌، موسیاز جیب جامه آن هنری ید
30. ۳۰چون اژدهای مخرفه اوبارچرخ از ستاره کرد مجرد
31. ۳۱نه مشتری بماند و نه عوّانه نعش و نه جدی و نه فرقد
32. ۳۲گیتی خموش و سرد و تهی شدچون کعبه در ولایت مرتد
33. ۳۳نجم سحر ز اوج همی تافتچون شمعی از میانهٔ معبد
34. ۳۴جادوی چرخ ملعبه برچیدگشت زمانه گشت مجدد
35. ۳۵گنجشگکان شدند هم‌آوازچون کودکان به خواندن ابجد
36. ۳۶خورشید چیره‌دست بگستردزرّ طلا به لوح زبرجد
37. ۳۷چون طبع من که شعر طرازددر مدحت خلیفهٔ احمد
38. ۳۸شیر خدا که هست جبینشتا بشگه ستارهٔ سودد
39. ۳۹یزدان نهاده از بر فرقشدیهیم پادشاهی سرمد
40. ۴۰ز او خاسته است جمله فضائلچون خیزش جموع ز مفرد
41. ۴۱باران فضل اوست همه سیلدرباب علم اوست همه مد
42. ۴۲ز امواج دانشش دو سه قطرهشد میغ و درچکید به فدفد
43. ۴۳یک قطره شد خلیل و کسایییک قطره سیبویه و مبرد
44. ۴۴درکعبه زاد و شد ز وی اشرفز آدم چکید و شد ز وی امجد
45. ۴۵گلبن بزاد ورد ولیکنزان اشرف است ورد مورّد
46. ۴۶وز شاخ خاست فاکهه امازان شاخ هست فضل وی از ید
47. ۴۷دعوی نداشت ورنه ورا بودهمچون قران هزار مجلد
48. ۴۸روزی که جست عمرو ز خندقبسته به خنگ تازی‌، مقود
49. ۴۹ازخشم همچو مرگ مجسموز هول همچو کوه مجسد
50. ۵۰تارک به زیر مغفر فولادسینه درون درع مزرّد
51. ۵۱زی قوم شد چو رعد خروشانوز بیم او یلان شده ارعد
52. ۵۲شیر خدا ز خیل برآمدخمیده‌ای به چنگ محدد
53. ۵۳با حد تیغ‌، کفر بینداختبرداشت دین ز خاک بدان حد
54. ۵۴نزد حق از نیاز دو گیهانافزود قدر ضربت آن ید
55. ۵۵دست خداش خواند ازین رویپیغمبر کریم ممجد
56. ۵۶زبرا که بود آن دل و آن دستپیوسته از خدای مؤید
57. ۵۷غالی خداش خواند و من آن رانپذیرم و نه زود کنم رد
58. ۵۸چون بنده جویدی ره دادارباقی نماندی به میان حد
59. ۵۹خلق بشر خدای بدان کردتا سازدش به خویش مقید
60. ۶۰سوی خدای ره برد امروزمانندهٔ خدای شود غد
61. ۶۱حیدر موحدیست خداجویوز هرچه جز خدای‌، مجرد
62. ۶۲زبن رو ندانمش که چه خوانمهستم درین میانه مردد
63. ۶۳بحث است تا به علم معانیاز مسندالیه و ز مسند
64. ۶۴اعدای او به محنت دایماحباب او به عیش مؤبد