1. ۱شکست دستی کز خامه بی‌نگار آوردنگارها ز سرکلک زرنگار آورد
2. ۲شکست دستی کاندر پرند روم و طرازهزار سحر مبین هردم آشکار آورد
3. ۳شکست دستی کز شاهدان حجلهٔ طبعبت بهار در ایوان نوبهار آورد
4. ۴شکست دستی کاندر سخن ید بیضاپی شکستن فرعونیان به کار آورد
5. ۵شکست‌دستی کز یک اشاره در صف باغبراند زاغ وز مرغان در آن هزار آورد
6. ۶شکست دستی کز تیغ آبدار زبانبه روز معرکه اعجاز ذوالفقار آورد
7. ۷شکست دستی کز ساعد و بنان لطیفبه کوه آهن و پولاد انکسار آورد
8. ۸شکست دستی‌، کز لوح سیم وشوشهٔ زربگرد خانهٔ ما آهنین حصار آورد
9. ۹شکست دستی‌، کاندر مشام اهل هنرچو کاروان ختن‌، نافه ی تتار آورد
10. ۱۰شکست دستی‌، کز نور آن یراعه فضلهمی به ساعد دانشوران سوار آورد
11. ۱۱هزار بند گسست از طلسم جادویانهزار معجزه ازکلک مشکبار آورد
12. ۱۲گه مناظره در احتجاج و استدلالروان خصم دغل را به زینهار آورد
13. ۱۳نمود خیره ز دانش‌، روان بهمنیارگواژه بر هنر و هوش ( کوشیار) آورد
14. ۱۴نخست گوهر دانش نثارکرد به خلقدوباره گوهر جان را پی نثار آورد
15. ۱۵ای آن ادیب سخندان و نکته‌سنج بلیغکه ایزدت به خرد، رهنما و یار آورد
16. ۱۶بنان توست که در عرصه‌، کلک راجل رافراز دوش کمیت سخن‌، سوار آورد
17. ۱۷شکست دست تو، تنها نه جان ما فرسودکه عالمی را محزون و سوگوار آورد
18. ۱۸سپهر خورد یمین بر یمین پاک تو، زانبرای خود شرف و قدر و اعتبار آورد
19. ۱۹سپس‌به‌نقض یمین‌شد،‌ازآنکه‌می‌دانستیمین تو بهمه مردمان‌، یسار آورد
20. ۲۰کجا که کسر یمین تو کرد و نقض یمینبه بار یزدان خود را گناهکار آورد
21. ۲۱نه با تو تنها کرد این خلاف‌، بلکه بعمدخلاف گفته و فرمان کردگار آورد
22. ۲۲شکسته بادش تیر و کمان که در نخجیرهژبر بیشه ی فرهنگ را، شکار آورد
23. ۲۳بریده‌ بادش ساعد،‌ دریده‌ بادش پوستکه دستبرد بر آن دست استوار آورد
24. ۲۴بهم شکست دل و دست باغبان بهارسرشک خونین در چشم جویبار آورد
25. ۲۵تویی که دست تو با خامهٔ سیاه و نزاررخ عدو سیه و خاطرش نزار آورد
26. ۲۶وفا ز قلب تو بر خویش پایمرد آوردهنر ز دست‌ تو برخویش دستیار آورد
27. ۲۷اگرشنیدی موسی ز چوب‌،‌ثعبان ساختوگر شنیدی جادو به سحر، مار آورد
28. ۲۸یکی ببین ید بیضای خوبش را که چه سانعصای سحرکش و مار سحرخوار آورد
29. ۲۹اگر سلالهٔ آزر، به نار نمرودیبهار و لاله پدید از شرار نار آورد
30. ۳۰کف کریم تو با ساعد مساعد فضلز زند خامه به جان عدو، شرار آورد
31. ۳۱تو در قطار نبی نوع خود چنانستیکه شیر را به ‌شتر، کس به ‌یک قطار آورد
32. ۳۲اگر صداع برد ابله ازتو باک نه‌، زانکشراب کهنه به مغز جوان خمار آورد
33. ۳۳ولی برای رقیبت سرایم از در پندحکایتی که برای کدو چنار آورد
34. ۳۴شکست دست تو، حرز تن است زانکه خضرشکست کشتی آن راکه برکنار آورد
35. ۳۵دل شکسته بود بارگاه بار خدایهزار بار در آنجا فرود بار آورد
36. ۳۶اگرزمانه به کام توریخت زهر و سپسبه جام خصم‌، می‌ ناب خوشگوار آورد
37. ۳۷بهل که یار دغل باز نیک غره شودبه‌ بخت خویش و ز نقشی که‌ در قمار آورد
38. ۳۸دو روی داردگیتی که مردم از یک روینمود خوار و از آن روی شادخوار آورد
39. ۳۹اگر زیکسو برکعبتین سه بینی ویکز سوی دیگرنقش شش وچهارآورد
40. ۴۰چو ناروا سوی بالاکشید، پستش کردچوناستوده گرامیش کرد، خوارآورد
41. ۴۱مگر نبینی پرویزن آنچه بر سر داشتفراز خاک‌، نگونسار و خاکسار آورد
42. ۴۲بهوش باش که گوساله را فرود آردازین منار کسی کش برین منار آورد
43. ۴۳نهنگ را برد از آبشار زی دریاکسی کش از دل دریا در آبشار آورد
44. ۴۴ازآن قبل که تو از راه راست کج نشدیخدات در همه احوال رستگار آورد