1. ۱شب چو دیوان به حصار فلکی راه زدنداختران میخ بر این برشده درگاه زدند
2. ۲راهداران فلک بر گذر راه...نبه فراخای جهان ژرف یکی چاه زدند
3. ۳چرخ‌داران سپهر از مدد بارخدایآتش اندر تن اهریمن بدخواه زدند
4. ۴خاکیان نیز به برچیدن هنگامه دیوبر زمین بانگ توکلت علی الله زدند
5. ۵خصم درکثرت و قانون‌طلبان در قلتبه قیاسی که تنی پنج به پنجاه زدند
6. ۶چارده تن به فضای فلک آزادینیم شب همچو مه چارده خرگاه زدند
7. ۷خواستند اهرمنان تا ز کمینگاه مراخون بریزند از این رو ره و بی‌راه زدند
8. ۸ناگهان واعظ قزوین به کمینگاه رسیدبر سرش ریخته و زندگی‌اش تاه زدند
9. ۹خبر آمد بمهادیو که شد کشته بهارزین خبر دیوچگان خنده به قهقاه زدند
10. ۱۰بار دیگر خبر افتاد که زنده است بهارزان تغابن نفس سرد به اکراه زدند
11. ۱۱ره...ن راه زنند از پی نان پاره و زرلیکن این راه‌...ن راه پی جاه زدند
12. ۱۲بیدقی راه نه پیموده وزبری شد و گفتتا دغل‌پیشه وکیلان بعری‌ شاه زدند
13. ۱۳بازیئی بود سراسر به خطا و به دغلوین از آن بود که شطرنج به دلخواه زدند
14. ۱۴خاک در دیدهٔ صاحب‌نظران افکندندقفل خاموشی یک چند بر افواه زدند
15. ۱۵پیه بد نامی یک عمر به تن مالیدندبند بر دست و زبان و دل آگاه زدند
16. ۱۶خویش را قائد و سردار و مقدم خواندندتا بدین حیله قدم بر زبر .... زدند
17. ۱۷... مولای وطن آمد و بر درگه ویکوس ما فی یده کان لمولاه زدند
18. ۱۸دوحهٔ فقر و عنا غرس نمودند به ملکلوحهٔ عز و غنا بر سر بنگاه زدند
19. ۱۹این گدا مردم نوخاسته بی‌زحمت و رنجقفل بر گنج پر از تنسق و تنخواه زدند
20. ۲۰سفلگانی که به کاغذ لغشان کاغذ نه‌بر در خاتم و زر پردهٔ دیباه زدند
21. ۲۱گرسنه محتشمان حلقهٔ دریوزه گرینیمشب بر در پیله‌ور و جولاه زدند
22. ۲۲‌*‌*‌
23. ۲۳بر تو ای ‌واعظ‌ مسکین‌ دل ‌من ‌سوخت از آنکخونیان بر تو چنان ضربت جانکاه زدند
24. ۲۴ره دیرینه نهادی و گرفتی ره قوملاجرم ره به تو، آن فرقهٔ گمراه زدند
25. ۲۵تا شدی فتنهٔ دیوان سلیمان صورتمر ترا در حرم قدس به شب راه زدند
26. ۲۶عوض موعظت و پند شدی صاحب رعدزان رهت برق فنا برتن چون کاه زدند
27. ۲۷شدی از قزوبن تا تمشیت رعد دهیجای رعدت به جگر، صاعقه ناگاه زدند
28. ۲۸به مراد دل درگاهی بردرگه دادرفتی و دشنهٔ ظلمت به جگرگاه زدند
29. ۲۹به ‌هوا خواهی ‌قومی ‌شدی از ره که نخستدر تغنی ره مرگ تو هواخواه زدند
30. ۳۰کشتهٔ وجه شبه گشتی و این بی ‌بصرانبَدَل من رهت از جملهٔ اشباه زدند
31. ۳۱آن سگان بودند آمادهٔ آزردن ماهعف‌عفی کرده و پنهان همه شب آه زدند
32. ۳۲ماه و ماهی چو به سه حرف شبیهند بهمپنجه بر ماهی مسکین بَدلِ ماه زدند