1. ۱صبح چون شاه فلک بر تختگه مأوی کندحاجب مشرق حجاب نیلگون بالا کند
2. ۲بهر دفع جادویی‌های شب فرعون کیشموسی صبح از بغل بیرون ید بیضا کند
3. ۳خود مگر زرتشت با فّر فروغ اورمزدچارهٔ پتیارهٔ اهریمن شیدا کند
4. ۴یاور هران دلاور در دل ابر سیاهبا مشعشع رمح، قصد جان اژدرها کند
5. ۵روشنانش را برون ریزد سپهر از آستینچون که زان فرزانگان روشن‌تری پیدا کند
6. ۶چون سترون بانویی کز شرم درپوشد پلاسباز چون فرزند زاید جامه از دیبا کند
7. ۷نی خطا گفتم که شب دارد بسی فرزند خردچون فزون شد بچه‌، دل آشفته و در واکند
8. ۸صبح‌ خوش‌ خندد که ‌یک فرزند دارد، لیک شبدر غم طفلان‌، چو من پیوسته واوبلا کند
9. ۹شب سیه‌شد زان که چون من کودکان دارد بسیهمچو من آخر سر خویش اندرین سوداکند
10. ۱۰**‌
11. ۱۱صبح چون بنشینم وخواهم نویسم چیزکیدر دود پروانه وز من خواهش قاقاکند
12. ۱۲وان دو ماهه مهرداد اندر کنار مادرشدم بدم عرعر نماید، متصل هرا کند
13. ۱۳دختر شش ساله‌ام کاو را ملک دختست نامبر در صندوقخانه م... برپاکند
14. ۱۴ظهر چون شد خرسواران در رسند از مدرسهخانه از آشوبشان زلزال‌ها پیدا کند
15. ۱۵محشر خر راست گردد زان گروه کره‌خرآن‌یکی جفتک زند وین نعره‌، وآن آواکند
16. ۱۶گه ملک هوشنگ از مامک رباید خوردنیگاه مامک با ملک‌دخت از حسد دعواکند
17. ۱۷نعرهٔ خاتون پی تسکین آنان بیشترمرمرا کالیوه و آسیمه و شیدا کند
18. ۱۸هرتنی ز آنان به سالی ثروتی بدهد به‌بادهرکی ز ایشان به ماهی خانه‌ای یغما کند
19. ۱۹هریک اندر هفته جفتی کفش را ساید به‌پایهریک اندر ماه دستی جامه از سر واکند
20. ۲۰هرچه از خاتون بجا ماند خورند این کرّگانخادمات و خادمین راکیست کاستقصاکند
21. ۲۱کودکان دایم کلان گردند و بابا پیر و زارچون که کودک شدکلان کی رحم بر باباکند
22. ۲۲ازکلاه‌ و کفش و کسوت‌، کاغذ و کلک و کتابنیست کافی گر دوصدکاف دگر انشاکند
23. ۲۳گوش شیطان کر، که بانو هست حسناء ولودهمچو من سوداویئی چون منع آن حسناکند
24. ۲۴گشته ملزم تا به هر سالی بزاید کودکیوز برای خیل شه فوجی جوان برپاکند
25. ۲۵گویم آخر نان این قوم ازکجاگردد روانگوید آن کاو داد دندان‌، نان همو اعطاکند
26. ۲۶طرفه اصلی در توکل دارد این خاتون بهٔادآن دل و آن زهره کوکاین اصل را حاشاکند
27. ۲۷راستی دانایی هر چیز بیش از آدمی استکیست آن کوچند و چون با مردم دانا کند
28. ۲۸**‌
29. ۲۹چیست‌باری‌فایدت جز حسرت و تیمار و غمگر جهان را همت آبا پر از ابنا کند
30. ۳۰تا درنگی افتد اندر این موالید دورنگچار مام ای کاش پشت خود به هفت آبا کند
31. ۳۱این گناه از آدم و حوا پدید آمد نخستکیست کاینک داوری با آدم و حوا کند