1. ۱یاد باد آن عهد کم بندی به پای اندر نبودجز می اندر دست و غیر از عشقم اندر سر نبود
2. ۲خوبتر از من جوانی خوش کلام و خوش‌خرامدر میان شاعران شرق‌، سرتاسر نبود
3. ۳درسخن‌های دری چابک تر و بهتر ز مندر همه مرز خراسان‌، یک سخن گستر نبود
4. ۴سال عمر دوستان از پانزده تا شانزدهسال عمر بنده نیز از بیست افزونتر نبود
5. ۵بیست ساله شاعری‌، با چشم‌های پرفروغجز من اندر خاوران معروف و نام آور نبود
6. ۶خانه‌ای شخصی و مبلی ساده و قدری کتابآمد و رفتی و ترتیبی کز آن خوشتر نبود
7. ۷مادرم تدبیر منزل را نکو می‌داشت پاسپاسداری در جهانم‌، بهتر از مادر نبود
8. ۸اندر آن دوران نبود اندر دواوین عجمز اوستادی شعر خوبی کان مرا از بر نبود
9. ۹شعر می‌‎گفتیم و می گشتیم و می‌بودیم خوشبزم ما گه‌گاه بی مَه‌روی و خنیاگر نبود
10. ۱۰حال ما با حال حاضر فرق وافر داشت زانکصافی افکار را، درد نفاق اندر نبود
11. ۱۱دشمنی‌ها این‌چنین پر حدت و وحشت نبوددوستی‌ها نیز از اینسان ناقص و ابتر نبود
12. ۱۲اولا عرض فکل‌ها، اینقدر وسعت نداشتثانیا فکر جوانان‌، اینقدر لاغر نبود
13. ۱۳گر جوانی باکسی پیوند می کرد از وفازلف او هر روز در چنگ کسی دیگر نبود
14. ۱۴تهمت و توهین و هوکردن نبود اینقدر بابور کسی می‌‎گفت زشتی‌، خلق را باور نبود
15. ۱۵علتش آن بود کز اخلاق ناپاکان ریملت پاک خراسان هیچ مستحضر نبود
16. ۱۶زین فلک بندان لوس کون نشوی نادرستیک تن از تهران به مرز خاوران رهبر نبود
17. ۱۷بی‌وفایی و دورویی و نفاق و ناکسیدر لباس عقل و دانش‌، زیب هر پیکر نبود
18. ۱۸عشوه و تفتین و غمازی و شوخی‌های زشتدر لوای شوخ‌چشمی نقل هر محضر نبود
19. ۱۹بود نوکر باب کمتر، حشر او محدودتروز جوانان اداری هر طرف محشر نبود
20. ۲۰بگذریم از این سخن وین خود طبیعی بود نیزکاین رسن را فرصت بگذشتن از چنبر نبود
21. ۲۱شور و شری ناگه اندر طوس زاد از انقلابفکرت من نیز بی‌رغبت به شور و شر نبود
22. ۲۲در صف طلاب بودم‌، در صف کتاب نیزدر صف احرار هم‌چون من یکی صفدر نبود
23. ۲۳در سیاست اوفتادم آخر از اوج علاوین همی‌دانم به خوبی کان مرا درخور نبود
24. ۲۴رو...مه گر شدم‌، با سائسان همسر شدمواندر آن دوران کسم زین سائسان همسر نبود
25. ۲۵گرچه بود از کفر کافر ماجرایی ‌طبع دورگام‌های انقلابی لیک‌، بی کیفر نبود
26. ۲۶در هزار و سیصد و سی، روسیان روسبیطرد کردندم به ری‌، زیرا کسم یاور نبود
27. ۲۷ره...ن پارسی‌، در کوهسار لاسگردرخت من بردند و خرسندم که هیچم زر نبود
28. ۲۸سوی ری راندم به خواری از دربند خوارکشوری دیدم که جز لعنت در آن کشور نبود
29. ۲۹مردمی دیدم یکایک از گدا تا شاه‌، زنمنتها همچون ...ن بر فرقشان معجر نبود
30. ۳۰معشری دیدم سراسر از جوان تا پیر دزدلیک چون دزدان لباس ژنده‌شان در بر نبود
31. ۳۱هشت مه ماندم به ری پس بازگشتم زی وطنکم توان فرقت یاران دانشور نبود
32. ۳۲روزگاری دیر خوش بودیم با یاران خویشکاسمان را کینهٔ دیرینه‌، اندر سر نبود
33. ۳۳نوبهاری ساختم ز اندیشه‌های تابناککاندر آن جز لاله و نسرین و سیسنبر نبود
34. ۳۴درخور اخلاق امت‌، درخور اصلاح قوملیک تنها درخور یک مشت حیلتگر نبود
35. ۳۵از خدا بیگانه‌ام خواندند اندر مرز طوساز خدا بیگانگان‌، اما به پیغمبر نبود
36. ۳۶سخت آقایان هوم کردند، آری سخت هوکان‌چنان هو، هوچیان را ثبت در دفتر نبود
37. ۳۷هو شدم اما ز میدان درنرفتم مردوارلیک یاران را سر برگ من مضطر نبود
38. ۳۸زین سبب در هم شکست از جور روس و انگلیسشکرین کلکی که چون او هیچ نی‌شکر نبود
39. ۳۹این‌چنین کید از رفیقان دوروی آمد پدیدشکوه‌ام از کید چرخ و خصم بد اختر نبود
40. ۴۰دوستان دور، قدر خدمتم بشناختندزان که عمر خدمتم را ساعت آخر نبود
41. ۴۱رای دادند از دره گز وزکلات و از سرخستا شوم زی ری که چون منشان یکی غمخور نبود
42. ۴۲در هزار و سیصد و سی و دو زی کنگاشگاه ره گرفتم پیش و جز خضر رهم رهبر نبود
43. ۴۳دشمنان رو به‌ آیین غدرها کردند، لیکغدر آنان درخور تنکیل شیر نر نبود
44. ۴۴محضری کردند در تکفیر من زی کاخ عدللیک تاثیری از آن محضر، در آن محضر نبود
45. ۴۵از پس یک سال و اندی رنج‌، کاندر ملک ریقسمت اوفر مرا، جز نقمت اوفر نبود
46. ۴۶لشگر روس از در قزوین به ری راندند و منسوی قم راندم از آن کم تاب آن لشکر نبود
47. ۴۷اندرآن پرخاشگه بشکست دستم از دو جایوین شکست آخر بلای این تن لاغر نبود
48. ۴۸دولت وقتم سوی ری خواند و اندر دار ملکپهلویم یک‌چند جز بر پهلوی بستر نبود
49. ۴۹با چنان حالت نیاسودم ز دست دشمنانجرمم این کم جز هوای دوستان در سر نبود
50. ۵۰مهتر ملکم به امر انگلستان بند کرداز سپهسالار دون‌همت جز این درخور نبود
51. ۵۱سوی سمنانم فرستادند، در تحت نظردر نظر چیزیم ناخوش‌تر ازین منظر نبود
52. ۵۲زان مکان یرلیغ دشمن در خراسانم فکندآستان بوسیدم آنجا کآسمان را فر نبود
53. ۵۳سوی بجنوردم فکند آنگاه‌، یرلیغ دگرکش به جز آزار من فکری به مغز اندر نبود
54. ۵۴مرده بودم بی گنه در خطهٔ بجنورد اگرمهر سردار معزز، حصن این چاکر نبود
55. ۵۵گر بمنفی جانب فردوس می‌رفتم ز طوسدر نظر فردوسم از بجنورد، نیکوتر نبود
56. ۵۶مردم بجنورد از آن پس هم وکیلم ساختنددر جهان آری به جز نوش از پس نشتر نبود
57. ۵۷گرچه جانم زین چهارم مجلس از محنت گداختزان که یک جو همگنان را دانش اندر سر نبود
58. ۵۸جز فساد و خبث طینت‌، در جماعات اقلجز غرور و خبط و غفلت‌، در صف اکثر نبود
59. ۵۹راستی جز چند تن معدود دانشمند و راداندر آن مجلس تو گفتی یک خردپرور نبود
60. ۶۰اختر بختم کنون زین اقتران نحس جستکاش بر این گنبد پست این بلند اختر نبود
61. ۶۱نک بر آن عزمم که از ری بازگردم زی وطنکاندرین میخانه‌ام‌، جز زهر در ساغر نبود
62. ۶۲استخوانم خرد شد در آرزوی معدلتکاشکی ز اول همای آرزو را پر نبود
63. ۶۳در امید نوگل اصلاح‌، صوتم پست گشتکاش هرگز بلبل امید را حنجر نبود
64. ۶۴لفظ دلبر راندم اما خلق را دل برنتافتشعر نیکو گفتم اما قوم را مشعر نبود
65. ۶۵در محافل پا نهادم غیرگرک وگوسپنددر مجامع سر زدم جز اسب و جز استر نبود
66. ۶۶دسته دسته گوسپندان دیدم و سردسته گرگگرگ خونشان خورد و مسکین گله را باور نبود
67. ۶۷افعیانی آدمی‌وش‌، مردمی افعی‌پرستوه که اندر دست من گرزی کران‌پیکر نبود
68. ۶۸زهر اغفال است در دندان ماران ریاچون گزد گویند جز بوسیدنی دیگر نبود
69. ۶۹هر که رخ برتافت از این بوسه‌های زهردارنامش غیر از خائن و وصفش به جز کافر نبود
70. ۷۰کوفتم سر زافعیان‌، نیز از میانشان بردمیجهل این افعی‌پرستان مانع من گر نبود
71. ۷۱کشور دارا نبد هرگز چنین بی‌پاسبانخانهٔ نوشیروان‌، هرگز چنین بی‌در نبود
72. ۷۲شیر و خورشید ای دریغ ار جنبشی می کرد از آنکخرس و روبه را گذاری بر یک آبشخور نبود
73. ۷۳زود درسازند خصمان وین مثل روشن شودگر عروسی کرد سگ جز بهر مرگ خر نبود
74. ۷۴این قصیده در جواب فرخ است آنجا که گفت دوش ما را بود بزمی خوش‌، کز آن خوشتر نبود