1. ۱چون نگاه از بس به ذوق جلوه همدوشیم مایک مژه تا واشود صد دشت آغوشیم ما
2. ۲حیرت ما ازدرشتیهای وضع عالم استدهرتاکهسار شد آیینه می‌جوشیم ما
3. ۳شمع فانوس حباب از ما منورکرده‌اندروشنی داریم چندانی‌که خاموشیم ما
4. ۴چشم‌بند غفلت هستی تماشاکردنی‌ستدهرشور محشرست وپنبه درگوشیم ما
5. ۵ساز تشویش عدم از هستی ما می‌دمدعافیت بی‌اضطرابی نیست تا هوشیم ما
6. ۶شعله‌گر دارد مقام عافیت خاکسترستبه‌که طاقتها به دست عجزبفروشیم ما
7. ۷آمد و رفت نفس پر بی‌سبب افتاده استکیست تافهمدکه از بهر چه می‌کوشیم‌ما
8. ۸زندگی تنها وبال ما نشد ز اقبال عجزنیستی هم بارتکلیف است تا دوشیم ما
9. ۹احتیاط ظاهر امواج عجز باطن استبسکه می‌بالد شکست دل زره پوشیم ما
10. ۱۰راه مقصد جزبه سعی ناله نتوان‌کرد طیچون جرس‌بیدرد هم ای‌کاش‌بخروشیم‌ما
11. ۱۱چون نگه صدمدعا ازعجز مابی‌پرده استنیست‌فریادی به‌این شوخی‌که‌خاموشیم‌ما
12. ۱۲یاد ما بیدل وداع وهم هستی‌کردن استتا خیالی در نظر داری فراموشیم ما