1. ۱به خوان لذت دنیا گزند بسیار استترنجبینی اگر هست بر سر خار است
2. ۲به باد رفتهٔ ذوق فضولییم همهسر هوا طلبیها حباب دستار است
3. ۳عنان وحشت مجنون ما که می‌گیردز فرق تا به قدم‌ گردباد چین‌دار است
4. ۴به پاس راحت دل این‌قدر زمینگیریمخیال آبله ضبط عنان رفتار است
5. ۵به محفلی‌که دل احیای معرفت داردلب خموش چراغ مزار اظهار است
6. ۶غم تحیر حسن قبول باید خوردنه هرکه آینه پرداخت باب دیدار است
7. ۷به وادیی‌ که مرا داغ انتظار تو سوختبه چشم نقش قدم خاک نیز بیدار است
8. ۸نگاه اگر به خیال تو گردن افرازدمژه بلندی انگشتهای زنهار است
9. ۹وفا ستمکش ناموس ناتوانایی‌ستبه پای هرکه خورد سنگ بر سرم بار است
10. ۱۰کشیده سعی هوس رنج دشت و در ورنهرهی‌که پای تو نسپرده است هموار است
11. ۱۱حیا کنید به پیری ز وانمود طربسحر چو آینه‌گیرد نفس شب تار است
12. ۱۲چه ممکن است ز افتادگی‌ گذشتن ماکه خوابناک ضعیفیم و سایه دیوار است
13. ۱۳به این‌ گرانی دل بیدل از من مأیوسصدا اگر همه گردد بلند کهسار است