1. ۱سر خط درس‌کمالت منتخب دانی بس استازکتاب ‌ما و من سطر عدم‌خوانی‌ بس است
2. ۲چند باید چیدن ای غافل بساط اعتباراز متاع‌کار و بارت آنچه نتوانی بس است
3. ۳تا درین محفل چراغ عافیت روشن کنیپردهٔ فانوس‌ رازت چشم‌ قربانی بس است
4. ۴ناتوان از خجلت اظهار هستی آب شداز لباس ‌نیستی یک اشک عریانی بس است
5. ۵رفته‌ای از خود اقامت آرزوییهات چندنقش‌پایی‌گر درین وبرانه بنشانی بس است
6. ۶عجز بنیادت گر از انصاف دارد پایه‌ایاز رعونت‌اینکه‌خود راخاک‌می‌دانی‌بس‌است
7. ۷نیست از خود رفتن ما قابل بازآمدنگر عناتها برنگردد رنگ‌گردانی بس است
8. ۸در محیط انقلاب اعتبارات فناکشتی‌ درویش ما گر نیست‌ توفانی، ‌بس است
9. ۹امتیاز محو او برآب وگل موقوف نیستعنصر کیفیت آیینه حیرانی بس است
10. ۱۰ای‌حباب اجزای‌ موجی، سازت‌از خود رفتن استیک تامل‌وار اگر با خود فرو مانی بس است
11. ۱۱بر خط تسلیم رو بیدل‌ که مانند هلالپای سیر آسمانت نقش پیشانی بس است