1. ۱میی‌که شوخی رنگش جنون افلاک استبه خاتم قدح ما نگین ادراک است
2. ۲خمیر قالب من بود لای خم‌ کامروزکسی که ریشه دوانید در دلم تاک است
3. ۳مریز آب رخ سعی جز به قدر ضرورکه سیم‌ و زر ز فزونی ودیعت خاک است
4. ۴فروغ جوهر هرکس به قدر همت اوستبه چشم آتش اگر سرمه‌ای است خاشاک است
5. ۵ز صیدگاه تعلق همین سراغت بسکه هرکجا دلی آویخته ا‌ست فتراک است
6. ۶نگه ز دیده ی ما پرتوی نداد برونچراغ آینه از دودمان امساک است
7. ۷دلم به الفت ناز و نیاز می‌لرزدکه رنگ جلوه حریرست ودیده نمناک است
8. ۸جهان ز بسکه نجوم غبار دل داردنگاه از مژه بیرون نجسته در خاک است
9. ۹تپید‌ن آینهٔ ماست ورنه زین دریاحساب موج به یک آرمیدنش پاک است
10. ۱۰به غیر وهم ذکر چیست مانعت بیدلتو پر فشانی و از ششجهت قفس چاک است