1. ۱ز غصه چاره ندارد دلی که آگاه استفروغ گوهر بینش چو شمع جانکاه است
2. ۲کجا بریم ز راهت شکسته‌بالی عجزز خویش نیز اگر رفته‌ایم افواه است
3. ۳ثبات رنگ نکردم ذخیره اوهامچو غنچه درگرهم‌گرد وحشت آه است
4. ۴قسم به طاق بلند کمان بیدادتکه چون نفس به دلم ناوک ترا راه است
5. ۵به هستی تو امید است نیستیها راکه ‌گفته‌اند اگر هیچ نیست الله است
6. ۶ز رنگ زرد به سامان سوختن علمیمچراغ شعلهٔ ما را فتیلهٔ ‌کاه است
7. ۷چگونه عمر اقامت‌ کند به راه نفسگره نمی‌خورد این رشته بسکه ‌کوتاه است
8. ۸فریب ساغر هستی مخور که چون ‌گرداببه‌جیب خویش اگر سر فرو بری چاه است
9. ۹به غیر ضبط نفس‌ ساز استقامت ‌کومراکه شمع‌صفت مغز استخوان آه است
10. ۱۰به عالمی ‌که تو باشی ‌کجاست هستی ماکتان غبار خیال قلمرو ماه است
11. ۱۱به ناامیدی ما رحمی ای دلیل امیدکه هیچ جا نرسیدیم و روز بیگاه است
12. ۱۲چسان به دوش اجابت رسانمش بیدلکه از ضعیفی من دست ناله ‌کوتاه است