1. ۱کنون که مژدهٔ دیدار شوق بنیادستبه هر طرف رودم دل تجلی‌آبادست
2. ۲مکن به آینه تکلیف نامه و پیغامکه در حضور نویسی تحیر استادست
3. ۳تعلقی به دل ما خیال بشه نکردبه ناوکت‌ که درین باغ سرو آزادست
4. ۴مشو ز حسرت دیدار بیش ازین غافلکه دیده‌ها چو جرس بی‌ تو شیون‌آبادست
5. ۵«‌نه دام دانم و نی دانه اینقد‌ر دانم‌»که دل به هر چه کشد التفات صیادست
6. ۶ز پیچ و تاب خط و زلف گلرخان دریابکه رنگ حسن هم اینجا شکست بنیادست
7. ۷سپند صرفهٔ شوخی ندید ازین محفلحذر که جرأت فریاد سرمه ایجادست
8. ۸جنون بی‌ثمری چاک سینه می‌خواهدز نخلهای دگر باب شانه شمشادست
9. ۹ز بسکه حیرتم از شش جهت غلو داردنگه چو آینه‌ام در شکنج فولادست
10. ۱۰به عالمی ‌که تظلم وسیلهٔ ضعفاستاگر به ناله نیرزیم سخت بیدادست
11. ۱۱به قدر جانکنی از عمر بهره‌ای داربمشرار تیشه چراغ امید فرهادست
12. ۱۲به درد حسرت دیدار مرده‌ایم و هنوزنفس در آیه دنباله‌‌دار فریادست
13. ۱۳حضور لاله وگل بی‌بهار ممکن نیستبه جلوه تو دو عالم فرامشی یادست
14. ۱۴جنون رنگ مپیما درین چمن بیدلشراب شیشهٔ‌نه غنچه یک پریزادست