1. ۱عمرها شد عجزطاقت سوی‌جیبم رهبرستدر ره تسلیم دل پایی‌که من دارم سرست
2. ۲تا فروغ شعلهٔ خورشید حسنی دیده‌امصبح اگربالد به چشم من‌کف خاکسترست
3. ۳ای که بر نقش قدش دل بسته‌ای هشیار باشسایهٔ این سرو آشوب قیامت‌پرورست
4. ۴ذوق تسلیمی به جیب امتحانت گل نریختورنه همچون شمع‌، دامن تاگریبانت سرست
5. ۵گر کند حسنش بساط حیرت آیینه‌ گرمهر قدر نظاره‌ها بر دیده پیچد جوهرست
6. ۶سرمهٔ آن چشم‌، دل را در سیهروزی نشاندشیشهٔ ما را غبار از موج خط ساغرست
7. ۷تا تمنای می‌ام‌ گل ‌کرد از خود رفته‌امچون سحر در شوخیِ خمیازه‌ام بال و پرست
8. ۸آبله در راه شوقم بسکه دارد جوش اشکنقش پایم هر کجا گل می‌کند چشم ترست
9. ۹سعی ما بی دانشان گامری به همواری نزدهر خطی ‌کز خامهٔ ‌مجنون ‌دمد بی‌مسطرست
10. ۱۰هر سخن‌کز پرده ی تسلیم خارج‌ گل ‌کندناملایمتر ز آهنگ دف بی‌چنبرست‌
11. ۱۱دست بردل نه‌، زنیرنگ سراغ ما مپرسکاروان ناله‌ایم و آتش ما دیگرست
12. ۱۲بیدل از پرواز، خجلت دارم‌، اما چاره نیستذرهٔ موهومم وگل‌کردنم بال و پرست