1. ۱خوبان که ز ملک دلشان چشم خراجستحقّ نظرست آنکه ستانند نه باجست
2. ۲در دست طبیبست علاج همه دردیدردی که طبیبم دهد آنرا چه علاجست؟
3. ۳این درد که می‌آوردم مژدهٔ درماندر دل نمک سوده و در چشم زجاجست
4. ۴در منزل عنقا چه زیَد مرغ سلیمانچندانکه نظر می کنم آنجا سر و تاجست
5. ۵فیضی که نظر می‌برد از چشمهٔ خورشیددر روز توان یافت، سخن در شب داجست
6. ۶در آتش سودای تو صد قافلهٔ مشکخاکستر بازار بود این چه رواجست؟
7. ۷بسیار مکش این نفس سرد فغانیشاید که تحمل نکند گرم مزاجست