1. ۱اگر یاد آرمش یکدم که از دل غم برد بیرونغمی آید که بازم بیخود از عالم برد بیرون
2. ۲بود از مردنم دشوارتر دلسوزی همدمچه باشد گر ز بالین من این ماتم برد بیرون
3. ۳خراش سینه افزون می کند ناز طبیبانمخوشا بیهوشیی کز دل غم مرهم برد بیرون
4. ۴هم از نظاره اش آخر ز بیدادی شوم کشتهکسی جان از بلای عشقبازی کم برد بیرون
5. ۵چنان بی صبرم از رویش که گر تیغم زند بر سرنخواهم کز بر من یکدمش محرم برد بیرون
6. ۶چنین قهری که دارد بر فغانی آن جفا پیشهعجب کز مجلسش یک ره دل خرم برد بیرون