1. ۱شبنم که هوا ریخت به گل‌ها و سمن‌هاشد آبله عارض اطفال چمن‌ها
2. ۲گل‌های چمن گر نه شهیدان فراقندچون لاله چرا غرقه به خونند کفن‌ها؟
3. ۳در تاب اگر نیست ازان جعد دل‌آویزدر طره سنبل ز چه افتاده شکن‌ها
4. ۴در فصل چنین باده و یاری به کف آورخوردن نتوان جام چو در میکده تنها
5. ۵چون جانب آن بت نشتابم که زر نابدر گردن جان بهر کسش گشته رسن‌ها
6. ۶در سر حقیقت به سخن راه نباشدجایی نرسد ار چه بسی رفت سخن‌ها
7. ۷فانی بره فقر درا نکته مگر بیشگر مرد رهی بیش میار این همه فن‌ها