1. ۱دوش تا اول سپیده باممی همی خورد می به رطل و به جام
2. ۲با سماعی که از حلاوت بودمرغ را پایدام ودل را دام
3. ۳با بتانی که می ندانم گفتکه از ایشان هوای من به کدام
4. ۴همه با جعدهای مشکین بویهمه با زلفهای غالیه فام
5. ۵گرهی را نشانده بودم پیشبرنهاده به دست جام مدام
6. ۶گرهی رابپای تا همه شبکارمی را همی دهنده نظام
7. ۷ز ایستاده به رشک سرو سهیوز نشسته به درد ماه تمام
8. ۸حال ازینگونه بود در همه شبزین کس آگه نبود، تا گه بام
9. ۹چون چنین بودپس چرا گفتمقصه خویش پیش شاه انام
10. ۱۰شاه گیتی محمد محمودزینت ملک ومفخر ایام
11. ۱۱آنکه دولت بدو گرفت قرارآنکه گیتی بدو گرفت قوام
12. ۱۲دولت او را به ملک داده نویدوآمده تازه روی و خوش بخرام
13. ۱۳همه امیدها بدوست قویخاصه امید آنکه جوید نام
14. ۱۴میر ما را خوییست، چون خوی که ؟چون خوی مصطفی علیه سلام
15. ۱۵در عطا دادن و سخاست مقیمدر کریمی و مردمیست مدام
16. ۱۶از بخیلی چنان کند پرهیزکه خردمند پارسا ز حرام
17. ۱۷تا بود ممکن و تواند کردنکند جز به کار خیر قیام
18. ۱۸سالی از خویشتن خجل باشدگر کسی را به حق دهد دشنام
19. ۱۹خشم ز انسان فرو خوردکه خوردمردم گرسنه شراب و طعام
20. ۲۰گر مثل خصم را بیازاردخویشتن را خجل کندبه ملام
21. ۲۱عاشق مردمی و نیکخوییستدشمن فعل زشت وخوی لئام
22. ۲۲تازه رویی و راد مردی وشرمباز یابی ازو بهر هنگام
23. ۲۳گر تکلف کندکه این نکندباز ازین راه بر گذارد گام
24. ۲۴هر کجا گرم گشت، با خوی اوراد مردی برون دمد ز مسام
25. ۲۵هیچ مرد تمام وپخته نگفتکه ازو هیچ کاری آمد خام
26. ۲۶لاجرم هر چه در جهان فراخشیر مردست و رادمرد تمام
27. ۲۷همه چون من فدای میر منندهمه از بهر او زنند حسام
28. ۲۸جاودان شاد بادو در همه وقتناصرش ذوالجلال و الاکرام
29. ۲۹کاخ او پر بتان آهو چشمباغ او پر بتان کبک خرام
30. ۳۰در همه شغلها که دست بردنیکش آغاز و نیکتر انجام
31. ۳۱عید قربان بر او مبارک بادهم بر آنسان که بودعید صیام