1. ۱بگشاد مهرگان در اقبال بر جهانفرخنده باد بر ملک شرق مهرگان
2. ۲سلطان یمین دولت میر ملوک بندمحمود امین ملت شاه جهان ستان
3. ۳شاهی که پشت صد ملک کامران بدیدنادیده پشت چاکر او هیچ کامران
4. ۴شاهی که فتحهاست مر اورا چو فتح ارگشاهی که جنگهاست مراو را چو جنگ خان
5. ۵شاهی که هیچ شاه نیارد بشب غنوداز بیم او جز آنکه از و یافته ست امان
6. ۶لشکر کشید گرد جهان و بتیغ تیربگرفت ازین کران جهان تا بدان کران
7. ۷ورباده ای بدست کسی دست بازداشتاز عاجزی نبود چه عذریست در میان
8. ۸او قادرست وهر چه بدان قادری نکردعذری شناخته ست و صلاحیست اندر آن
9. ۹پیرار سال کو سوی ترکان نهاد رویبگذاشت آب جیحون با لشکری گران
10. ۱۰گر خواستی ولایت ترکان و ملک چینبگرفتی و نبود بدین کار ناتوان
11. ۱۱لیکن چو خان بخدمت درگاه او دویدحری نمود ونستد از و ملک خان و مان
12. ۱۲خان را به خانه باز فرستاد سرخ رویبا خلعت و نوازش و با ایمنی بجان
13. ۱۳زینگونه عذرها فتد اورا به جنگهاتا ناگرفته ماند لختی ازین جهان
14. ۱۴ری را بهانه نیست، بباید گرفت پسوقتست اگر بجنگ سوی ری کشد عنان
15. ۱۵اینجا همی یگان و دوگان قرمطی کشدزینان به ری هزار بیابد بیک زمان
16. ۱۶غزویست آن بزرگتر از غزو سومناتروزی مگر بسر برد آن غزو ناگهان
17. ۱۷بستاند آن دیار و ببخشد به بنده ایبخشیدنست عادت و خوی خدایگان
18. ۱۸چندانکه او دهد به زمانی به سالهادر کوه زر نروید و گوهر بهیچ کان
19. ۱۹هربخششی که او بدهد چون نگه کنیگنجی بود بزرگتر از گنج شایگان
20. ۲۰درخانه های ما ز عطاهای کف اوزر عزیز خوارتر از خاک رایگان
21. ۲۱اندر جهان چه چیز بود به ز خدمتشبهتر ز خدمتش که دهد در جهان نشان
22. ۲۲هر کس که او بخدمت او نیکبخت گشتاز خاندان او نرود بخت جاودان
23. ۲۳پیری که پیر گشتن او بر درش بودتا جاودان بدولت و بختش بود جوان
24. ۲۴گر آسمان بلندبه قدرست دور نیستاز پایگاه خدمت او تا به آسمان
25. ۲۵مهتر شهی دعاکند و گوید ای خداییکروز مرمرا تو بدان پایگه رسان
26. ۲۶کهتر کسی که خدمت او را میان ببستبرتر ز خسروی کمر زرش بر میان
27. ۲۷بنگر که آن شهان که بدرگاهش آمدندچندند و چون شدندو چگونه ست کارشان
28. ۲۸کس بود کوز پیش برادر ببست رختبگذاشت مال و ملک و ز پس کرد سوزیان
29. ۲۹آنجا نهاد روی و بدانجا فکند امیدکانجا وفا کنند امید جهانیان
30. ۳۰زانجا بسوی خانه چنان باز شد که شدرستم ز درگه شه ایران به سیستان
31. ۳۱با لشکری گزیده و با ساز و با سلیحآراسته چنان که به نوروز بوستان
32. ۳۲اکنون ز مال و ملک بدان جایگه رسیدکافتاده گفتگوی حدیثش به هر زبان
33. ۳۳شایسته تر ز خدمت او خدمتی مخواهبایسته تر ز درگه او درگهی مدان
34. ۳۴تا چون بهار سبز نباشد خزان زردتا چون گه تموز نباشد گه خزان
35. ۳۵تا در سمنستان نتوان یافتن سمنچون بادمهرگان بوزد بر سمنستان
36. ۳۶شاه زمانه شاد و قوی باد وتندرستاز گردش زمانه بی اندوه پی زیان
37. ۳۷ماهی بپیش روی و جهانی بزیر پاینوباوه ای بدست و می لعل بر دهان
38. ۳۸بدخواه او نژند و نوان باد و نامراداحباب او به عشرت و اقبال کامران
39. ۳۹بادا دل محبش همواره با نشاطبادا تن عدویش پیوسته ناتوان
40. ۴۰هر کس که می نخواهد او را بتخت ملکبادا بزیر خاک مذلت تنش نهان