1. ۱ای بر گذشته از ملکان پایگاه توقدر تو بر سپهر بر آورده گاه تو
2. ۲ماه منیر صورت ماه درفش توروز سپید سایه چتر سیاه تو
3. ۳جان ملوک را فزع آید زتیغ توجاه ملوک راحسد آید ز جاه تو
4. ۴مریخ روز معرکه شاها غلام تستچونانکه زهره روز میزدست داه تو
5. ۵جز جود بر تو هیچ کسی پادشاه نیستگنج ترا تهی کند این پادشاه تو
6. ۶برتر گناه نزد تو بخلست و هیچ کسزین روی بر تو چیره نبیند گناه تو
7. ۷تو کارها تبه نکنی ور تبه کنیاز راست کرده های جهان به تباه تو
8. ۸هر دشمنی که بند تو و چاه تو بدیداو را اجل برون برد از بند و چاه تو
9. ۹بر گرد رزمگاه تو گر باد بگذردناخسته گشته نگذرد از رزمگاه تو
10. ۱۰آن کیست کو به جان نبود مهر جوی تووآن کیست کو به دل بود نیکخواه تو
11. ۱۱باز عدوی تو بهراسد ز کبک توکوه مخالف تو، نسنجد به کاه تو
12. ۱۲فربه شده ست و روز فزون گنج و ملک توزان نیز کاسته تن بدخواه جاه تو
13. ۱۳ای پیشگاه بار خدایان روزگارای بر بهشت جسته شرف پیشگاه تو
14. ۱۴بر عزم رفتنی ومرا رای رفتنستاز بهر خدمت تو ملک با سپاه تو
15. ۱۵با بندگان مرا به ره اندر عدیل کنتا در دو دیده سرمه کنم خاک راه تو
16. ۱۶اندر پناه خویش مرا جایگاه دهکایزد نگاهدار تو باد و پناه تو
17. ۱۷هر شاعری به گاه امیری بزرگ شدنشگفت اگر بزرگ شدم من به گاه تو
18. ۱۸فضل تو بر همه شعرا گستریده شدگسترده باد برتو رضای اله تو
19. ۱۹باشد همیشه عزو سعادت ترا قرینکردار تو بود به سعادت گواه تو
20. ۲۰ماه منیر و مهر فروزنده پرتویهست از مه درفش و ز چتر سیاه تو
21. ۲۱تاسال و ماه و روز وشبست اندرین جهانفرخنده باد روز وشب و سال و ماه تو
22. ۲۲اندر نبرد پشت و پناه تو کردگاروندر میزد مونس جان تو ماه تو