1. ۱یکی گوهری چون گل بوستانینه زر وبه دیدار چون زرکانی
2. ۲به کوه اندرون مانده دیرگاهیبه سنگ اندرون زاده باستانی
3. ۳گهی لعل چون باده ارغوانیگهی زرد چون بیرم زعفرانی
4. ۴لطیفی بر آمیخته با با کثافتیقینی برابر شده با گمانی
5. ۵نه گاه بسودن مر اورا نمایشنه گاه گرایش مرا وراگرانی
6. ۶هم او خلق را مایه زورمندیهم او زنده را مایه زندگانی
7. ۷ازو قوت فعل بری و بحریازو حرکت طبع انسی و جانی
8. ۸غم عاشقی ناچشیده و لیکنخروشنده چون عاشق از ناتوانی
9. ۹چو زرین درختی همه برگ و بارشز گوگرد سرخ و عقیق یمانی
10. ۱۰چو از کهربا قبه برکشیدهزده برسرش رایت کاویانی
11. ۱۱عجب گوهرست این گهر گر بجوییمراو را نکو وصف کردن ندانی
12. ۱۲نشان دو فصل اندر و باز یابییکی نو بهاری یکی مهرگانی
13. ۱۳ز اجزای او لاله مرغزاریز آتار او نرگس بوستانی
14. ۱۴به عرض شبه گوهری سرخ یابیاز و چون کند با تو بازارگانی
15. ۱۵کناری گهر بر سر تو فشاندچومشتی شبه بر سر او فشانی
16. ۱۶ایا گوهری کز نمایش جهان راگهی ساده سودی و گاهی زیانی
17. ۱۷نه سنگی و سنگ از تو ناچیز گرددمگر خنجر شهریار جهانی
18. ۱۸یمین دول میر محمودغازیامین ملل شاه زاولستانی
19. ۱۹شهی خسروی شهریاری امیریکه بدعت ز شمشیر اوگشت فانی
20. ۲۰ملک فره و ملکتش بیکرانهجهان خسرو و سیرتش خسروانی
21. ۲۱نه چون اوملک خلق دیده به گیتینه چون او سخی خلق داده نشانی
22. ۲۲همه میل او سوی ایزد پرستیهمه شغل او جستن آنجهانی
23. ۲۳سپه برده اندردل کافرستانخطر کرده در روزگار جوانی
24. ۲۴ز هندوستان اصل کفر و ضلالتبریده به شمشیر هندوستانی
25. ۲۵نهاده که هند برخوان هندوچو دشت کتر برسرخوان خانی
26. ۲۶زهی خسروی کز بزرگی و مردیمیان همه خسروان داستانی
27. ۲۷ترا زین سپس جز فرشته نخوانمازیرا که تو آدمی را نمانی
28. ۲۸به بزم اندرون آفتاب منیریبه رزم اندرون اژدهای دمانی
29. ۲۹ترا رزمگه بزمگاهست شاهاخروش سواران سرود اغانی
30. ۳۰از این روی جز جنگ جستن نخواهیبه جنگ اندرون جزمبارز نرانی
31. ۳۱به هر حرب کردن جهانی گشاییبه هر حمله بردن حصاری ستانی
32. ۳۲ز بادسواران تو گرد گرددزمینی که لشکر بدو بگذرانی
33. ۳۳بخندد اجل چون تو خنجر بر آریبجنبد جهان چون تو لشکر برانی
34. ۳۴ترا پاسبان گرد لشکر نبایدکه شمشیر تو خود کند پاسبانی
35. ۳۵ندارد خطر پیش توکوه آهنکه آهن گدازی وآهن کمانی
36. ۳۶جهان را ز کفر و ز بدعت بشستیبه پیروزی و دولت آسمانی
37. ۳۷نپاید بسی تابه بغداد و بصرهغلامی به صدر امارت نشانی
38. ۳۸اگر چه ز نوشیروان در گذشتیبه انصاف دادن چو نوشیروانی
39. ۳۹کریمی چو شاخیست،او را تو باریسخاوت چو جسمیست، اورا تو جانی
40. ۴۰همی تا کند بلبل اندر بهارانبه باغ اندرون روزو شب باغبانی
41. ۴۱به بزم اندرون دلفروز تو بادابه دو فصل دو مایه شادمانی
42. ۴۲به وقت بهار اسپر غم بهاریبه وقت خزانی عصیر خزانی
43. ۴۳تو بادی جهان داور داد گسترتو بادی جهان خسرو جاودانی
44. ۴۴چنین صد هزاران سده بگذرانیبه پیروزی و دولت و کامرانی